ตอนที่ 335 เจ้าไม่เหมาะ

หลานศิษย์ทั้งสองนั่งดูดาวอยู่ครึ่งค่อนคืน วันรุ่งขึ้นจิตวิญญาณจึงกระปรี้กระเปร่าไปรับเงินรางวัลนำจับ 100 ตำลึงมาเก็บใส่ถุงให้อุ่นใจ

ได้ยินเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการบอกว่า ฉางหมิงเวยฟื้นแล้ว วันสองวันนี้ก็จะเริ่มเบิกตัวมาไต่สวน หากไม่มีอะไรผิดพลาด เขาจะถูกใช้เป็นคดีตัวอย่างคุมตัวไปลงทัณฑ์ที่เมืองหลวง

พานอวิ๋นกับเมี่ยวเจินรับเงินรางวัลเสร็จก็เดินเที่ยวหาของกินเพลินๆ กลับโรงเตี๊ยม

หวังชงอยู่ในโรงงานหลวงสองคืนหนึ่งวัน ในที่สุดก็สลักหยกดิบก้อนนั้นออกมาได้

เขาสลักจี้หยกขนาดเท่ากลางฝ่ามือหนึ่งคู่ ทั้งยังสลักป้ายหยกสองแผ่น ทำแหวนหยกกับต่างหูหยกมาอีกกองหนึ่ง ส่วนที่เหลือก็ขัดเป็นลูกแก้วหยกสามลูก

เขาเปิดกล่องให้พานอวิ๋นดู “อาจารย์อาน้อย ข้าอยากได้จี้หยกหนึ่งชิ้น ป้ายหยกหนึ่งแผ่น จะได้เอาไว้พกที่เอวกับสวมที่คอขอรับ”

พานอวิ๋นหยิบจี้หยกขึ้นมาส่องกับแสงแดดดูแวบหนึ่ง พลางเอ่ยชมว่า “นี่เจ้าสลักเองรึ”

หวังชงพยักหน้า “ขอรับ นี่คือกิเลนเกยเมฆ ค่ายกลมิติสามารถสลักไว้ด้านหลังได้”

พานอวิ๋นพลิกดูด้านหลังแวบหนึ่งแล้วพยักหน้า “ทำได้จริงๆ ด้วย”

พานอวิ๋นมองไปยังหวังชง นึกไม่ถึงว่าหลานศิษย์ของมหาปรมาจารย์จะเป็นคนเช่นนี้ ช่างพิถีพิถันกับวัสดุหยกและฝีมือการแกะสลักเสียจริง