ตอนที่ 334 นี่คือข้า

เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการพูดจบก็คิดจะปิดประตู ทว่าถูกพานอวิ๋นใช้มือข้างหนึ่งยันเอาไว้

นางเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังเคร่งขรึมว่า “คดีสังหารล้างตระกูล คดีสำคัญถึงเพียงนี้ คนร้ายถูกจับกุมแล้ว พวกเจ้าไม่ควรจะกระตือรือร้นทำงานล่วงเวลา วิ่งหน้าตั้งมารับตัวคนไปหรอกหรือ ยังจะต้องรอถึงวันพรุ่งนี้อีกหรือ”

นางเอ่ยอย่างตรงไปตรงมาว่า “ไปเรียกผู้พิพากษาคดีกับพวกโจวหัวหน้ามือปราบกลับมาทำงานล่วงเวลาเดี๋ยวนี้เลย!”

เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการ “...นักพรตน้อย ข้าอยู่เวรกลางคืน ไม่อาจละทิ้งศาลาว่าการไปได้ เอาเช่นนี้ดีหรือไม่ ข้าให้ที่อยู่แก่ท่าน แล้วท่านไปเรียกผู้พิพากษาคดีกับโจวหัวหน้ามือปราบกลับมาเอง”

พานอวิ๋นจึงชี้ไปที่กลองใหญ่ที่ตั้งอยู่ข้างประตูใหญ่พลางเอ่ยว่า “เจ้าจะไปหรือไม่ไป หากไม่ไปข้าจะตีกลองแล้วนะ”

เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ หากกลองนี้ถูกตีดังขึ้น ไม่เพียงแต่จะรบกวนผู้พิพากษาคดีและโจวหัวหน้ามือปราบเท่านั้น แม้แต่ท่านเจ้าเมืองก็ยังต้องถูกเรียกตัวออกมาด้วย

เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการเข็ดขยาดนางแล้ว จำต้องเปิดประตูออกจนสุด เอี้ยวตัวหลบอย่างจนปัญญาพลางเอ่ยว่า “พาคนเข้ามาเถิด ข้าจะให้คนไปเชิญโจวหัวหน้ามือปราบกับผู้พิพากษาคดีกลับมาเดี๋ยวนี้”

พานอวิ๋นจึงลากฉางหมิงเวยเดินอาดๆ เข้าไปในศาลาว่าการ แล้วโยนคนทิ้งไว้ที่ลานบ้านหน้าโถงใหญ่

คนที่รุดมาถึงเป็นคนแรกยังคงเป็นเจ้าพนักงานชันสูตร