เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พานอวิ๋น “เขาชื่ออะไร ตอนนี้อยู่ที่ใด”
นายท่านอู๋ “นี่คือคำถามสองข้อที่เหลือของเจ้าหรือ”
พานอวิ๋นฉีกยิ้มให้เขาพลางกล่าวว่า “ไม่ นี่คือหนึ่งคำถามครึ่ง เขาชื่ออะไรก็เป็นคำถามเดียวกับข้อก่อนหน้านี้ เจ้ามีกรรมกรรับจ้างรายปีมากมายถึงเพียงนี้ หากไม่บอกชื่อ ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรว่าเจ้าพูดถึงคนไหน”
นายท่านอู๋เถียงสู้นางไม่ได้ จึงพึมพำอ้อมแอ้มว่า “เขาบอกว่าเขาชื่ออาต้า แม้แต่ทะเบียนราษฎรก็ไม่มี ข้าเองก็มิได้ซักไซ้ไล่เลียงให้ละเอียด ตอนนี้...”
เขาเงยหน้าขึ้นมองตำแหน่งที่ดาวพระอาทิตย์อยู่ แล้วกล่าวว่า “ยามนี้น่าจะยังต้อนวัวอยู่กระมัง”
พานอวิ๋น “เจ้าเคยล่วงเกินเขาหรือไม่ โดยเฉพาะในหนึ่งถึงสองวันนี้”
“ข้าล่วงเกินเขาเนี่ยนะ เขาเป็นเพียงกรรมกรรับจ้างรายปีตัวเล็กๆ มีสิ่งใดคู่ควรให้นายท่านอย่างข้าต้องไปล่วงเกิน หากจะว่าล่วงเกินล่ะก็ ย่อมต้องเป็นเขาล่วงเกินข้า!”
“ดียิ่ง” พานอวิ๋นพยักหน้า “ข้าเข้าใจแล้ว เขาต้อนวัวอยู่ที่ใด”
เพียงฟังประโยคนี้ หากเขาไม่เคยล่วงเกินฉางหมิงเวยล่ะก็คงมีผีแล้ว