ตอนที่ 330 เรื่องของดวง

พานอวิ๋นกล่าวว่า “ฉางหมิงเวยกับเสิ่นฉีอายุไล่เลี่ยกัน แต่ไม่เคยเล่นด้วยกันมาก่อน เพราะเสิ่นฉีเป็นผู้คงแก่เรียนที่เชื่อฟังและรู้ความมาโดยตลอด ส่วนฉางหมิงเวยดื้อรั้นเกเรแต่เล็ก หาเรื่องรังแกไก่ตีสุนัข แม้จะได้เล่าเรียนอยู่ไม่กี่ปี ทว่าไม่นานก็ถูกไล่ออกจากโรงเรียนเพราะทุบตีเพื่อนร่วมชั้นและแกล้งครู หลังจากนั้นเขาก็เป็นนักเลงข้างถนนมาโดยตลอด”

“พ่อแม่ของเขาทยอยล้มป่วยเสียชีวิตไปเมื่อสามปีก่อน ในสำนวนคดีบันทึกไว้ว่า เพื่อนบ้านต่างบอกว่าถูกเขาทำให้โมโหจนตาย ตระกูลเสิ่นแทบไม่เคยมีเรื่องกระทบกระทั่งกับฉางหมิงเวย ที่ว่าแทบไม่เคย ก็เพราะตอนที่พ่อแม่ตระกูลฉางยังมีชีวิตอยู่ ตระกูลเสิ่นเคยช่วยเหลืออีกฝ่ายอยู่หลายครา ฉางหมิงเวยล้วนโมโหอย่างยิ่ง และเคยถีบประตูบ้านตระกูลเสิ่นอยู่ฝ่ายเดียว”

“ภายหลังตระกูลเสิ่นจึงไม่ไปช่วยเหลือที่บ้านตระกูลฉางอีก ทว่าหากพบเจอกันบนทาง ก็ยังคงช่วยถือของหรือช่วยเข็นของจำพวกนั้นอยู่บ้าง”

เมี่ยวเจินเอ่ยอย่างเฉียบแหลมว่า “เป็นความริษยาและการเปรียบเทียบหรือ”

พานอวิ๋นพยักหน้า “ผู้พิพากษาคดีที่เขียนสำนวนคดีนี้น่าจะหมายความเช่นนี้เหมือนกัน ฉางหมิงเวยคงเป็นเพราะความริษยาถึงได้ฆ่าล้างตระกูลเสิ่น”