เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ข้ามภูเขา ข้ามแม่น้ำ ในที่สุดพวกเขาก็กลับมาถึงหมู่บ้านอีกครั้ง
ชาวบ้านเห็นชวีเล่อบังอาจย้อนกลับมาอีก ก็ส่งเสียงร้องตะโกนก้องในทันที กวักมือเรียกเพื่อนบ้าน แบกจอบพุ่งตรงมาทางเขา—
ชาวบ้านได้ยินเสียงร้องตะโกน ต่างพากันวิ่งกรูออกมาจากห้อง จากห้องครัว คว้าจอบ มีดทำครัว ท่อนไม้ แล้วพุ่งตรงไปยังปากทางเข้าหมู่บ้าน—
มีชาวบ้านบางคนยังคงตรากตรำทำงานอยู่ในไร่นา พอได้ยินเสียงร้องตะโกนแว่วมา ก็พากันหยุดมือ เงี่ยหูฟังครู่หนึ่งแล้วแบกจอบวิ่งกวดกลับมา—
คณะพานอวิ๋นสามคน หนึ่งแมว หนึ่งคนร้าย จึงได้เผชิญหน้ากับชาวบ้านที่หลั่งไหลกันมาตรงจุดที่ไม่ไกลจากปากทางเข้าหมู่บ้าน
เมื่อยืนยันแน่ชัดว่าเป็นชวีเล่อ ชาวบ้านก็ชูจอบและมีดทำครัวขึ้น เอ่ยเสียงดังว่า “รังแกกันเกินไปแล้ว คิดว่าหมู่บ้านพวกเราปั้นมาจากโคลนหรืออย่างไร โจรหน้าไหนก็กล้ามาหมู่บ้านเรา สหายทั้งหลาย ฟันมันให้ตาย!”
แม้วรยุทธ์ของชวีเล่อจะเหนือกว่าพวกเขามากนัก แต่ก็ถูกอานุภาพสายนี้ข่มขวัญเข้าให้ อีกทั้งหมัดสะเปะสะปะยังอาจสังหารอาจารย์รุ่นเก๋าได้ สองหมัดยากต้านทานสี่มือ หากเอาชีวิตเข้าแลกจริงๆ เขาอาจถูกพวกมันฟันตายเข้าจริงๆ ก็ได้
ชวีเล่อรีบร้องลั่น “ช้าก่อน... พานซานจู๋ เจ้าช่วยข้าอธิบายเร็วเข้าสิ!”