ตอนที่ 323 ทุบเจ้าให้ตาย

นั่นคือเนินเขาทางทิศเหนือของหมู่บ้าน เป็นจุดที่สูงที่สุดในบริเวณใกล้เคียง ยืนอยู่ตรงนั้นสามารถมองลงมาเห็นทั่วทั้งหมู่บ้านได้

สายน้ำไหลผ่านหมู่บ้าน ออกมาจากในหมู่บ้าน เลี้ยวโค้งแล้วมุ่งไปทางทิศตะวันออก พอดีคั่นหมู่บ้านกับเนินเขาออกจากกัน

ดังนั้นหากจะจากหมู่บ้านไปยังเนินเขา ก็ยังต้องข้ามแม่น้ำ

ลำน้ำช่วงที่ชาวบ้านมักไปซักเสื้อผ้าอยู่ตรงข้ามเนินเขาพอดี หากฮวาปู้หลิ่วอยากจะมองโจวหว่านเหนียง แอบอยู่บนเนินเขาก็จะเห็นได้ง่ายดายยิ่งนักจริงๆ

พานอวิ๋นสีหน้าเคร่งขรึมมืดมน ผุดลุกขึ้นพุ่งทะยานไปยังเนินเขาทันที

“เอ๊ะ รอข้าด้วย...”

ชวีเล่อรีบไล่ตามไป เมี่ยวเจินเองก็ติดตามไปติดๆ เช่นกัน

พานอวิ๋นทะยานมาถึงริมแม่น้ำ ฝีเท้าไม่หยุดแม้แต่น้อย ดั่งแมลงปอแตะผิวน้ำ แตะเบาๆ บนผิวน้ำสองคราก็เหินข้ามไปแล้ว นางเตะลงบนหินยักษ์ก้อนหนึ่งที่เชิงเขาคราหนึ่งก็ฟิ้ว ดั่งพญาอินทรีสยายปีก บินทะยานขึ้นไปตามเนินเขา

พานอวิ๋นร่อนลงบนหินก้อนหนึ่งที่ยื่นออกมา สายตาคมกริบกวาดมอง นางหันศีรษะกลับไปมองตำแหน่งที่โจวหว่านเหนียงซักเสื้อผ้าแวบหนึ่ง พลันมองไปยังต้นไม้สองต้นที่หันหน้าสู่แม่น้ำ แล้วทะยานไปทันที