เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ชวีเล่อถูกคนถีบกระเด็นไปพร้อมกับกระบี่ หลังตกถึงพื้นก็เซถอยหลังไปหลายก้าวติดๆ กันจึงทรงตัวอยู่ได้
เขาเพิ่งเงยหน้าขึ้น เท้าจำนวนนับไม่ถ้วนก็เตะเข้ามาที่ใบหน้าของเขา ชวีเล่อทำได้เพียงยกมือขึ้นปัดป้องไม่หยุด พร้อมกับถอยหลังอย่างรวดเร็ว ถอยไปถอยมาก็ถอยออกไปไกลลิบ สุดท้ายก็ถูกเตะกระเด็นไปอีกเท้าหนึ่ง
คราวนี้ถูกเตะกระเด็นจริงๆ ร่างลอยละลิ่วถอยหลังไปกระแทกพื้นเสียงดังพลั่ก เขาคลานไม่ขึ้นอยู่ครู่ใหญ่
ชาวบ้านที่แบกจอบ พลั่ว และท่อนไม้ส่งเสียงเฮโล ถอยหลังพร้อมเพรียงกันสองก้าว ทั้งอยากรู้อยากเห็น ทั้งถอยห่างจากวงต่อสู้
ชวีเล่อเงยหน้าเห็นว่าเป็นพานอวิ๋นก็โมโหแทบตาย กึ่งนั่งอยู่บนพื้นพลางคิดจะชี้หน้านางด่า พานอวิ๋นกลับตวาดด่าด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “เจ้าโจรน้อย ข้าตามล่าเจ้าจากเมืองไคเฟิงมาจนถึงจวนกว่างซิ่น นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะแอบซ่อนอยู่ที่นี่ ดูซิว่าข้าจะจับกุมเจ้าอย่างไร!”
พานอวิ๋นกางมือออก ตั้งท่าอย่างเต็มเหนี่ยว พร้อมกับส่งกระแสเสียงถึงเขา “ให้เวลาเจ้าสามลมหายใจ หากยังไม่วิ่งหนี ข้าจะโยนเจ้าเข้าไปในกลุ่มชาวบ้านให้พวกเขาทุบตีเจ้าจริงๆ แน่!”