ตอนที่ 321 ดูข้าต้มตุ๋น

“แม้ต้าชุนจะบ่นพึมพำบ้างเป็นบางคราว มีวาจาไม่น่าฟังอยู่บ้าง แต่แม่สามีของเจ้าดีต่อเจ้ายิ่งนัก นางรู้ถึงความยากลำบากของเจ้า ยามปกติก็คอยช่วยเหลือเจ้า ตัวเจ้าเองก็จัดการดูแลทั้งในและนอกบ้านได้อย่างคล่องแคล่ว อีกทั้งยังคุมต้าชุนได้อยู่หมัด หากแต่งงานใหม่อีกคราก็ใช่ว่าจะได้ครอบครัวที่ดีเช่นนี้”

“นั่นสิ เจ้าอยู่ที่นี่ยังมีเด็กอยู่อีกคนหนึ่งนะ ต้าชุนเห็นแก่หน้าเด็ก อย่างไรก็ย่อมดีต่อเจ้าขึ้นมาบ้าง”

“บุรุษภายนอกไม่รู้หัวนอนปลายเท้า หากล่วงรู้เรื่องราวเหล่านี้เข้า อีกทั้งเจ้ายังเป็นการแต่งงานรอบสอง เกรงว่าจะยิ่งทรมานเจ้าเสียเปล่าๆ”

“ต้าชุนก็แค่ในใจยังไม่อาจปล่อยวางได้ ถึงได้โมโหใส่เจ้า เจ้าก็ทนรับเอาไว้หน่อยเถิด”

โจวหว่านเหนียงโยนเสื้อผ้าลงดังเพียะ สีหน้าบึ้งตึงพลางเอ่ยว่า “ในใจเขาปล่อยวางไม่ได้ แล้วในใจข้าปล่อยวางได้งั้นหรือ คนที่เจ็บปวดคือข้า ไม่ใช่เขาเสียหน่อย ภรรยาของเขาถูกคนฉุดคร่าไปต่อหน้าต่อตา เขาก็ไปแย่งชิงกลับมา ไปสู้สุดชีวิตสิ!”

ทุกคนต่างไม่พูดจา ได้แต่ทอดถอนใจ

ครู่ใหญ่ถึงมีคนเอ่ยขึ้นว่า “ไอ้โจรเด็ดบุปผาสมควรตาย คำสาปให้ของลับมันเน่าเปื่อย ใบหน้าเสียโฉม ตายอย่างไร้ที่กลบฝัง”

“ใช่แล้ว ขอให้ของลับเน่าเปื่อย ใบหน้าเสียโฉม ตายอย่างไร้ที่กลบฝัง”

ริมแม่น้ำพลันบังเกิดเสียงสาปแช่งระงมไปหมด ล้วนแต่เป็นคำสาปแช่งฮวาปู้หลิ่วทั้งสิ้น