ตอนที่ 320 ตกใจเล็กน้อย

พานอวิ๋นกระโดดลงจากหลังคา แล้วเดินตรงไปยังห้องห้องหนึ่งทันที

ชวีเล่อยืนมองตาค้าง พลางกวาดสายตามองซ้ายขวาไปรอบหนึ่ง ถึงค่อยได้สติกลับมาว่า ที่นี่คือโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง

พวกเขาเตลิดมาอยู่บนหลังคาโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้

พานอวิ๋นผลักประตูเดินตรงเข้าไป เมี่ยวเจินก็ใช้วิชาตัวเบาเหินลงมาจากหลังคา กอดแมวเดินตามเข้าไป จากนั้นก็ปิดประตูดังปัง ไม่สนใจไยดีเขาอีก

ภายในห้อง หวังชงถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงคาง หลับตาลงนอนต่อ

ทว่า เขากลับเพิ่งหลับตาลง ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าแผ่วเบาตรงดิ่งมาทางหน้าประตูห้องของตน

หวังชงจำต้องลืมตาขึ้น บ่นพึมพำในใจว่าจะจบสิ้นหรือไม่ พรุ่งนี้ยังต้องไปโรงแลกเงินเพื่อแลกเป็นเงินอีก คืนนี้ยังจะได้นอนอยู่หรือไม่

เสียงฝีเท้าหยุดลงตรงหน้าประตูห้องของเขา เขาสัมผัสได้ว่าประตูของตนถูกดันเบาๆ ทีหนึ่ง ดันไม่เปิด คนที่อยู่หน้าประตูนิ่งชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหันหลังเดินจากไป ไม่นานนัก ห้องข้างๆ ก็มีเสียงผลักประตูแผ่วเบาดังแว่วมา ตามด้วยเสียงฝีเท้าก้าวเบาๆ เดินเข้าไปข้างใน...

หวังชง : ...