ตอนที่ 310 ขายต่อเก็งกำไร

อาจารย์ปู่พานายสถานีพักม้าลงไป ในห้องหนังสือพลันเหลือเพียงพานอวิ๋นและหมิงเหรินสองคน

พานอวิ๋นเห็นสีหน้าของหมิงเหรินไม่ค่อยดีนัก จึงเอ่ยว่า “นายอำเภอหมิงมีธุระยุ่ง นักพรตผู้น้อยขอตัวก่อนดีหรือไม่”

หมิงเหรินยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม “ไหนเลยจะกล้าให้อาจารย์อาน้อยแห่งอารามไตรวิสุทธิ์กลับไปมือเปล่า งานวัดศาลเทพภูเขาใกล้เข้ามาแล้ว ผู้ดูแลศาลเจ้าพานมาตัวเมืองอำเภอในเวลานี้มีธุระอันใดหรือ”

พานอวิ๋นตัดพ้อโอดครวญความจนทันควัน “ชงเอ๋อร์บอกว่า ปีนี้คนที่จะไปงานวัดหากมากหน่อยก็ไม่ต่ำกว่า 3,000 คน ถุงมงคลที่ศาลเทพภูเขาเตรียมไว้ไม่เพียงพอ จึงต้องมาจัดซื้อ เพียงแต่ว่า ถุงมงคลถุงละ 6 จิน 6 เหลี่ยง ต่อให้คิดตามจำนวนน้อยที่สุดคือ 3,000 นั่นก็เป็นธัญพืชเกือบ 20,000 จินแล้ว ยังไม่ต้องพูดถึงว่ายังมีของอย่างสมุนไพรอีก...”

สรุปสั้นๆ ประโยคเดียว งานวัดต้องใช้เงินมาก และนางจน

ทว่าหมิงเหรินเองก็มิได้มั่งคั่ง เขาเพิ่งจะรีดเอาผลประโยชน์จากพวกคหบดีที่ดินมาชุดใหญ่ เพื่อนำมาจัดการดูแลพวกขอทานและผู้พลัดถิ่นร่อนเร่ภายในอำเภอ ไหนเลยจะมีเงินให้นาง

พานอวิ๋นเปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันใด “ธัญพืชและสมุนไพรยังพอคิดหาวิธีได้ แต่ท่านหมอนี่สิหายากยิ่ง”