เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ชาวบ้านที่ถือเข็มและด้ายอยู่ด้านข้างเอ่ยถาม “เสี่ยวหงคือผู้ใดรึ ชงเอ๋อร์ อารามเต๋าของพวกเจ้ามีคนมาใหม่อีกแล้วหรือ”
หวังชงตอบรับอย่างคลุมเครือคำหนึ่ง “เป็นแขกขอรับ”
บรรดาชาวบ้านก็เริ่มไม่พอใจ พลางสั่งสอนว่า “จะให้แขกทำอาหารได้อย่างไร พ่อเจ้าสั่งสอนพวกเจ้ามาอย่างไรกัน”
หวังชงรีบวางถุงมงคลที่กำลังเย็บอยู่ลงทันที “ทุกท่านกล่าวได้ถูกต้อง ข้าจะขึ้นเขาไปทำอาหารเดี๋ยวนี้ขอรับ”
เขาหันหน้าไปจ้องเถาเหยียนไป๋
เถาเหยียนไป๋วางเข็มและด้ายในมือลงอย่างไม่ค่อยเต็มใจ “ข้าก็ต้องไปด้วยรึ”
หวังชงเร่งเร้าเขา “เร็วเข้าสิ”
ทันทีที่ก้าวพ้นประตู หวังชงก็ถามพานอวิ๋น “อาจารย์อาน้อย พ่อข้าเล่า มิได้กลับลานหลังหรือ”
“พอกลับมาเขาก็ไปห้องยาทันที เขาซื้อเนื้อกลับมาหนึ่งก้อน บอกว่าจะทำเป็นอาหารสามอย่าง”
หวังชง “เนื้อหนักเท่าใดหรือ”