ตอนที่ 305 การค้า

ช่างตีเหล็กลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยว่า “เช่นนั้นความแข็งแกร่งย่อมมีแล้ว ข้าสามารถตีมันให้เป็นอาวุธวิเศษที่ไร้สิ่งใดทำลายได้ ทว่า... หนักถึงเพียงนี้ หากจะให้บินขึ้นมาย่อมต้องสิ้นเปลืองพลังปฐมไม่น้อย ซ้ำความเร็วคงไม่เร็วนัก”

หวังเฟ่ยอิ่นยิ้มน้อยๆ “นี่ก็คือวัสดุชิ้นที่สองที่ข้านำมา”

เขาหยิบท่อนไม้ยาวสามฉื่อท่อนหนึ่งออกมา

ช่างตีเหล็กปรายตามองแวบหนึ่งแล้วถามว่า “ท่อนไม้รึ ท่อนไม้นี้มีอันใดแปลกประหลาดกัน”

หวังเฟ่ยอิ่นเอ่ยว่า “ลองในน้ำดูสิ”

ช่างตีเหล็กจึงพาเขาเข้าไปยังลานหลังของเรือน ลานหลังมีตุ่มใบใหญ่หลายใบ ในตุ่มเต็มไปด้วยน้ำ

หวังเฟ่ยอิ่นวางท่อนไม้ลงบนผิวน้ำ

ช่างตีเหล็กมองดูท่อนไม้ที่ลอยขึ้นมาในตุ่มอย่างไม่ใส่ใจ “นี่คือท่อนไม้ ลอยขึ้นมามิใช่เรื่องสมควรอยู่แล้วหรอกหรือ”

หวังเฟ่ยอิ่น “ลองวางก้อนเหล็กลงไปดูสิ”

ที่นี่ของช่างตีเหล็กสิ่งอื่นมีไม่มาก แต่ก้อนเหล็กกลมหนาหนักแน่นกลับมีอยู่ไม่น้อย ล้วนเป็นก้อนเหล็กกลมที่หลอมไล่สิ่งเจือปนแล้วเทลงเบ้าหลอม คุณภาพสูงยิ่งนัก