ตอนที่ 301 กลับเขา

เถาเหยียนไป๋ยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า “เงินที่ติดค้างอาจารย์อา ข้าย่อมมีวิธีหามาคืน ส่วนพวกนี้เจ้าเก็บไว้ป้องกันตัวเถิด”

“นอกจากกินและสวมใส่แล้ว ในโลกนี้ยังมีสิ่งของที่ต้องใช้เงินอีกมากมาย รอให้เจ้าโตขึ้นกว่านี้อีกหน่อยก็คงจะเข้าใจ” เถาเหยียนไป๋เอ่ย “เจ้าเป็นเด็กผู้หญิงที่กล้าหาญ ทั้งยังมีความคิดเป็นของตนเอง ภายภาคหน้าหากเจ้าต้องการความช่วยเหลือ ก็จงไหว้วานคนไปตามข้าที่อารามไตรวิสุทธิ์ ขอเพียงข้าได้รับข่าว ข้าจะต้องกลับมาแน่นอน”

ขอบตาของเถาฮวาแดงเรื่อ “พี่ใหญ่~~”

นางสูดจมูกพลางเอ่ยถาม “พี่ใหญ่ ท่านไม่โทษข้าหรือที่เป็นลูกสาวของแม่”

เถาเหยียนไป๋ลูบศีรษะของนาง เอ่ยอย่างขบขันว่า “เช่นนั้นข้าก็ยังเป็นลูกชายของพ่ออยู่นี่ เรื่องนี้เป็นเรื่องระหว่างพวกเรา ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าเลย”

พ่อเถาและแม่เถาปฏิบัติต่อเถาฮวาไม่ค่อยดีนัก หรือจะว่าไปแล้ว ยังแย่กว่าที่ปฏิบัติต่อเถาเหยียนไป๋เสียอีก

ด้วยเหตุที่เถาเหยียนไป๋เป็นบุตรชายคนโต พ่อเถาและแม่เถาต่อให้ไม่ชอบเขาเพียงใด ก็ไม่อาจเลี่ยงที่จะสนใจเขาได้

แต่กับเถาฮวาแล้ว... อย่าได้เห็นว่านางมีห้องส่วนตัวอยู่ห้องหนึ่งในตระกูลนี้เชียว นอกจากน้องชายนามเถาเหยียนซิ่นแล้ว พ่อแม่ต่างก็เย็นชาเมินเฉยนางยิ่งนัก

นางต้องทำงานงกๆ ให้ตระกูลอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน