ตอนที่ 299 แย่งคน

เมี่ยวเจินกล่าวว่า “คอกวัวแห่งนี้งามจริงๆ ผู้มีจิตกุศลปฏิบัติต่อลูกเลี้ยงสืบตระกูลดีทีเดียว นี่เป็นคอกวัวที่ดีที่สุดเท่าที่ข้าเคยเห็นมาในชีวิต ไม่เพียงมีเตียง ยังมีตู้ด้วย”

พานอวิ๋นยื่นมือไปดึงตู้ บานตู้ก็หลุดร่วงลงมาดังแปะ

พานอวิ๋นร้อง “อ๊ะ” ด้วยความตกใจ ก่อนเอ่ยอย่างเสแสร้งว่า “เสียแต่บานตู้ไม่ค่อยแข็งแรง แตะนิดเดียวก็พังเสียแล้ว”

มารดาเถาหน้าแดงก่ำ “เจ้า พวกเจ้า... ใครอนุญาตให้พวกเจ้าเข้ามาจับข้าวของส่งเดช อารามไตรวิสุทธิ์ของพวกเจ้าสั่งสอนเด็กกันอย่างไร?”

มารดาเถาตะโกนออกไปนอกประตู “ทำตัวอย่างกับโจรปล้น แม่นางกลุ่มหนึ่งเข้าห้องนอนบุรุษ แล้วยังจับข้าวของส่งเดชอีก ช่างไม่รู้จักกาลเทศะ ส่งเด็กไปอยู่ในสถานที่เช่นนี้จะได้ร่ำเรียนสิ่งดีงามอันใด...”

เถาเหยียนไป๋หน้าแดงก่ำ รีบดึงนางไว้แล้วกล่าวว่า “แม่ อย่าพูดเหลวไหล นี่คืออาจารย์อาน้อยกับศิษย์น้องหญิงของข้า”

เมี่ยวเหอเอ่ยด้วยความหวังดี “ผู้มีจิตกุศล ต่อให้ท่านตะโกนดังเพียงใดก็ไร้ประโยชน์ นี่คืออาจารย์อาน้อยของพวกเรา เป็นผู้อาวุโส ศิษย์พี่ใหญ่ไม่มีสิทธิ์ควบคุมนาง”