ตอนที่ 293 เปิดหรือไม่ ราษฎรก็ทุกข์อยู่ดี

หวังชง “เรื่องแรก ทางภูเขาไตรวิสุทธิ์ของพวกเราจะจัดงานวัดเทพภูเขาขึ้นในวันที่ยี่สิบสี่เดือนสิบเอ็ด ถึงเพลานั้นศาลเทพภูเขาจะแจกข้าวมงคลและสมุนไพรกันหนาว เจ้าจะให้หัวหน้าหมู่บ้านแต่ละตำบลแจ้งลงไปหรือไม่ ราษฎรที่มีความจำเป็นสามารถไปจุดธูปไหว้พระและรับของที่งานวัดได้ในวันที่ยี่สิบสี่ ยี่สิบห้า และยี่สิบหก ทั้งหมดสามวัน”

หมิงเหริน “ทางหน้าศาลเทพภูเขาของพวกเจ้านั้นแคบถึงเพียงนั้น หมู่บ้านก็เล็ก จะรองรับคนมากมายปานนั้นได้อย่างไร หากประมาทพลั้งเผลอจนมีคนหกล้มเหยียบย่ำกันขึ้นมา นี่เป็นเรื่องใหญ่เทียวนะ”

หวังชง “เมื่อถึงเพลานั้นชาวบ้านจะช่วยกันดูแลความสงบเรียบร้อย เส้นทางนั้นทอดขึ้นสู่ที่สูง หน้าศาลเทพภูเขามีลานกว้างใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง หลังจากออกมาแล้วสามารถเดินขึ้นไปยังอารามไตรวิสุทธิ์ตามแนวสันเขา หรือจะเลี่ยงลงมาทางเส้นทางอื่นตรงช่วงกลางก็ได้”

เพียงแต่จำต้องปีนเขาระยะหนึ่ง ทว่า “ภูเขาไตรวิสุทธิ์ทัศนียภาพงดงาม หินผาราวกับฝีมือเทพสรรค์สร้าง ผู้ศรัทธาที่ไปเยือนสามารถเที่ยวชมดูได้”

หมิงเหรินปรายตามองเขาคราหนึ่ง พลางกล่าวว่า “เพื่อศาลเทพภูเขาแห่งนี้พวกเจ้าช่างกล้าลงแรงทุ่มทุนเสียจริง สิ้นสุดรอบนี้คงไม่ต่ำกว่า 500 ตำลึงกระมัง”

หวังชง “ท่านนายอำเภอจะช่วยสนับสนุนสักหน่อยหรือไม่เล่า”