ตอนที่ 288 ซักถามคดี

เสวียนเมี่ยวเอ่ยว่า “ใบรับรองเข้าสอบรับตรานักพรตกับใบอนุญาตบวช หากเจ้าคว้ามาได้สักอย่าง ข้าจะยอมให้เจ้าไป”

พานอวิ๋นรู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้ไม่มีปัญหาแม้แต่น้อย จึงขานรับเสียงดังในทันใด

เสวียนเมี่ยวปั้นหน้าขรึมเอ่ยว่า “เจ้าควรไปศาลเทพภูเขาได้แล้ว”

พานอวิ๋นขานรับ หยิบข้าวของแล้วเห็นจิ้งจอกแดงนอนผึ่งแดดอยู่ในลานบ้าน จึงเข้าไปชักชวนนาง “หงเหยียน เจ้าจะไปเที่ยวเล่นที่ศาลเทพภูเขาหรือไม่”

หงเหยียนเงยหน้าขึ้นมาในทันใด จากนั้นก็ค่อยๆ หมอบลงไปตามเดิม ตอนนี้นางอยู่ในร่างเดิม เอ่ยปากเปล่งวาจามนุษย์ว่า “นั่นมันศาลเจ้านี่ ข้าไม่ไปหรอก”

พานอวิ๋น “นั่นเป็นศาลของอาจารย์ข้า อาจารย์ข้าคือนกกระเรียนเซียนตัวหนึ่ง พระองค์ไม่มีอคติต่อสัตว์ที่บำเพ็ญเป็นภูตหรอก เจ้าดูสิ แม้แต่อารามไตรวิสุทธิ์เจ้ายังเข้าได้เลย”

หงเหยียนเชิดหัวขึ้นมาทันที “อาจารย์เจ้าก็เป็นอสูรหรือ”

พานอวิ๋นชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “เทพภูเขา... ก็น่าจะเป็นเทพแล้วกระมัง ทว่าพระองค์คือนกกระเรียนเซียนจริงๆ”

หงเหยียนลุกพรวดขึ้นมาทันควัน ส่ายหางสีแดงเพลิงด้านหลัง เชิดหัวน้อยๆ ขึ้นแล้วเอ่ยว่า “เช่นนั้นยังรอสิ่งใดอยู่เล่า ไปกันเถอะ”

พานอวิ๋นจึงพานางลงเขา “เจ้าเก็บหางหน่อยเถิด ให้โผล่ออกมาแค่หางเดียวก็พอ”