ตอนที่ 289 สงบสุขสันติ

ป้าหวังเปิดตะกร้า หยิบไก่หนึ่งตัว เนื้อหมูต้มหนึ่งจาน และผลไม้อีกหนึ่งจานออกมาวางบนโต๊ะบูชา จากนั้นจุดธูป คุกเข่าลงบนเบาะรองนั่งแล้วเริ่มสวดพึมพำ

พานอวิ๋นเห็นดังนั้นจึงวางพู่กันลง หยิบค้อนขึ้นมาเคาะระฆังที่แขวนอยู่ด้านข้างเบาๆ หนึ่งที เสียงระฆังก้องกังวาน แผ่ออกไปนอกศาลเทพภูเขา สะท้อนแว่วอยู่ในหุบเขา

อาจารย์ งานมาแล้ว รีบรับเร็วเข้า!

ป้าหวังสวดอธิษฐานคำขอเสียงเบาเสร็จ ถือธูปกราบไหว้แล้วปักธูป จากนั้นคุกเข่าลงบนเบาะรองนั่งโขกศีรษะอีกครั้ง

พานอวิ๋นพอจะจับเค้าความได้แล้ว นี่เป็นเรื่องใหญ่เลยเชียว

พานอวิ๋นกังวลว่าอาจารย์ของนางจะทำไม่ไหว จึงคิดจะช่วยพระองค์สักแรง นางยิ้มตาหยีเอ่ยถามป้าหวังที่กราบไหว้เสร็จแล้ว “ป้าหวัง บ้านท่านมีเรื่องใหญ่อะไรหรือ”

ป้าหวังไม่ได้คิดว่าพานอวิ๋นจะช่วยอะไรนางได้ แต่นางอยากหาคนพูดคุยด้วย แม้คำพูดทำนองเดียวกันนี้นางจะเคยเล่าในหมู่บ้านมาหลายรอบแล้วก็ตาม