เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ร่างของเสวียนเมี่ยวไม่หยุดชะงัก ทั้งไม่ได้ไล่ตามไป แต่วิ่งปราดดั่งลูกศรหลุดจากแล่งสังหารตรงไปยังรถม้าที่กำลังถูกโจมตี
พิษของเถาจี้สกัดสองคนหนึ่งอสูรได้ไม่ถึงสิบลมหายใจ ก็ถูกคนผู้หนึ่งซัดฝ่ามือเดียวจากระยะไกลจนร่วงตกจากรถม้า
เขากระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ครั้นเห็นพวกมันคว้ามือไปยังพานอวิ๋นก็ร้อนรนจนดวงตาคั่งเลือด กำลังจะโผกายเข้าไปขวาง ก็เห็นพวกมันถูกแผ่นยันต์บนรถม้าสกัดไว้คราหนึ่ง ชั่วพริบตาถัดมา เสวียนเมี่ยวก็สังหารมาถึง
เถาจี้ผ่อนลมหายใจออกมาฟู่วหนึ่ง จึงค่อยบ้วนเลือดที่ติดค้างอยู่ในลำคอออกมาจนหมด สกัดจุดชีพจรตรงหน้าอกตนเองไปสองจุด จากนั้นก็ปีนขึ้นไปบนรถม้า
เสวียนเมี่ยวพัวพันประจัญบานอยู่กับทั้งสาม ส่วนพวกเสือสิงห์กระทิงแรดลูกน้องที่เหลือต่างเกรงกลัวยาพิษของเถาจี้จนไม่กล้าก้าวขึ้นหน้า
ระหว่างที่พวกมันกำลังลังเลว่าจะไปต่อหรือล้มเลิกดีนั้น แรงกดดันสายหนึ่งก็จู่โจมเข้ามา เงาทมิฬร่างหนึ่งเหยียบยอดไม้เหินบินมา ชั่วพริบตาก็มาถึงเบื้องหน้า เถาจี้ยังไม่ทันมองให้ชัดว่าผู้ใดมาก็ตะโกนลั่น “ศิษย์น้องหญิงระวัง!”