ตอนที่ 280 ฝ่าวงล้อมสังหาร

ภายใต้แสงอาทิตย์อัสดง เมี่ยวเจินและเมี่ยวเหออัญเชิญรูปปั้นเทพท่านพานซึ่งเป็นเทพภูเขาออกมาด้วยความเคารพ แล้วคุกเข่าลงสวดภาวนาเบื้องหน้ารูปปั้นเทพองค์น้อยพร้อมกัน

เถาจี้รังเกียจว่าพวกนางชักช้า จึงหยิบกระดาษยันต์ออกมาคลี่ออกโดยตรง เล็บนิ้วโป้งกรีดลงบนปลายนิ้วชี้ หยดโลหิตซึมออกมา เขารีบแตะชาดแดงเล็กน้อย เขียนอักษรและวาดลงบนกระดาษยันต์ไปพร้อมกับเลือดทันที “ศิษย์พี่ มาช่วยด่วน มีภัย!”

พอยันต์สื่อสารสำเร็จ เขาก็สะบัดมือทันควัน กระดาษยันต์ลุกไหม้เองโดยไร้เปลวเพลิง เผาไหม้จนหมดสิ้นที่ปลายนิ้วของเขาในครู่หนึ่ง

คนที่ซ่อนตัวอยู่ในที่มืดไม่กล้าเข้าใกล้จนเกินไป ทว่าไม่ว่าคนหรืออสูร สายตากลับมิใช่วิสัยธรรมดาทั่วไป ยามเห็นพวกเขาร่ายพิธีวาดจึงร้อนใจอยู่บ้าง “พวกเขากำลังทำอันใดกัน”

มีคนมองดูอัสนีสายฟ้าที่ยิ่งทอดต่ำลงเรื่อยๆ พลางกระหยิ่มยิ้มย่อง “พวกเขากำหนดใจจะฝ่าเคราะห์ที่นี่แล้วหรือ ข้าดูว่าสายฟ้านั่นจะทนกลั้นไว้ไม่อยู่แล้ว”

“ที่นี่หรือ อย่างน้อยก็น่าจะหาสถานที่ที่ปราณวิญญาณหนาแน่นกว่านี้สักหน่อยสิ ไม่กลัวการฝ่าเคราะห์ล้มเหลวรึ”