ตอนที่ 277 การค้า

เมี่ยวเจินกับเมี่ยวเหอครุ่นคิดเล็กน้อย ต่างเห็นพ้องกับทัศนะของนาง แม้แต่จิ้งจอกสามหางเองก็รู้สึกว่าพานอวิ๋นกล่าวได้ถูกต้อง จึงยื่นมือไปทางพวกนาง

เสี่ยวหงถือท่าทีระมัดระวังเอ่ยอย่างลังเลว่า “ทำเช่นนี้ไม่ดีกระมัง หากจิ้งจอกกินจนท้องไส้พังขึ้นมาจะทำอย่างไร”

พานอวิ๋น “คงไม่หรอกกระมัง ในที่สุดจิ้งจอกก็ต้องจำแลงกายเป็นร่างมนุษย์ ย่อมเห็นได้ว่าของที่คนกินได้มันก็กินได้ทั้งนั้น”

เมี่ยวเหอค้นดูในมิติของตน ค้นได้ขวดกระเบื้องเคลือบขวดหนึ่งออกมาวางบนอุ้งมือของจิ้งจอกแดง เอ่ยว่า “โอสถสำหรับการบำเพ็ญยังมีอยู่หนึ่งขวด แต่โอสถเปิดปัญญาไม่มี ต้องรอให้ข้ากลับไปหลอมสร้างก่อน”

นางชะงักไปเล็กน้อย เอ่ยเสริมว่า “ไม่แน่ใจว่าจะหลอมสำเร็จได้หรือไม่”

พานอวิ๋นกลอกตาไปมา เอ่ยถามว่า “มิสู้พวกเจ้าตามพวกเรากลับไปรอที่ภูเขาไตรวิสุทธิ์เล่า ทันทีที่หลอมโอสถออกมาพวกเจ้าก็จะได้ไปทันที มิฉะนั้น พวกเจ้าตนหนึ่งเป็นอสูร อีกตนหนึ่งเป็นผี หลังจากแยกย้ายกันแล้วข้าจะติดต่อพวกเจ้าได้อย่างไร”