ตอนที่ 276 ทะเลาะวิวาท

จิตวิญญาณเปี่ยมล้นถึงเพียงนี้ มิใช่เพียงเสี่ยวหงที่มองจนตาค้าง แม้แต่จิ้งจอกสามหางที่แกล้งหมดสติก็ยังเงยศีรษะขึ้นมองพานเสี่ยวเฮย อดมิได้ที่จะขมวดคิ้ว

แม้มันจะมองเห็นพลังอสูรอันเบาบางบนร่างของมัน แต่พลังอสูรเพียงเท่านี้ก็มีสติปัญญาวิญญาณถึงขั้นนี้แล้วหรือ

เสวียนเมี่ยวคว้าจิ้งจอกสามหางโยนเข้าไปท่ามกลางทุกคน แล้วเอ่ยถามพานอวิ๋น “เจ้าดุด่าเสี่ยวเฮยหรือ”

พานอวิ๋นเงียบงัน

เสวียนเมี่ยว “มันเป็นแมว มิใช่คน สอนครั้งเดียวไม่รู้ความก็สอนสองครั้ง หรือตอนที่พวกเราสั่งสอนพวกเจ้า หากพวกเจ้าเรียนไม่รู้ความ พวกเราก็ทุบตีว่ากล่าวพวกเจ้าด้วยเล่า”

พานเสี่ยวเฮยหันกลับมาด้วยดวงตาเอ่อล้นด้วยน้ำตา ส่งเสียง “เหมียว” อันอ่อนโยนใส่เสวียนเมี่ยวคำหนึ่ง

เสวียนเมี่ยวพยักหน้าให้พานเสี่ยวเฮยเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยกับพานอวิ๋น “มันเข้าใจภาษามนุษย์ยิ่งกว่าจิ้งจอกตัวนี้เสียอีก”

จิ้งจอกสามหางได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ยอมจำนน เสแสร้งต่อไปไม่ไหว จึงเชิดศีรษะขึ้นตรงๆ แล้วเปล่งวาจามนุษย์ “ข้าพูดภาษามนุษย์ได้ มันทำได้หรือไม่เล่า”

พานเสี่ยวเฮยร้องเหมียวๆ อย่างไม่ยอมแพ้ มีเพียงพานอวิ๋นที่ฟังเข้าใจ “ผู้ใดบอกว่าข้าทำไม่ได้ ข้าพูดแล้ว ทว่าพวกเขากลับฟังไม่เข้าใจเอง จะโทษข้าได้รึ”