เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พานอวิ๋นเงียบเสียงลงในทันที
แม้นางจะเคยเห็นสิ่งต่างๆ ในศตวรรษที่ 26 มาไม่น้อย ด้วยเหตุว่าเป็นการฟื้นฟูของปราณวิญญาณ สิ่งของที่สูญพันธุ์ไปนานต่างปรากฏขึ้นมามากมาย แต่ทว่า... ต้าหมิงมิใช่การฟื้นฟูของปราณวิญญาณ ที่นี่มีปราณวิญญาณมาโดยตลอด แม้จะเบาบางไปบ้าง แต่เมื่อกาลเวลาสั่งสมเนิ่นนานเข้า ผู้ใดจะรู้ได้ว่าจะมีสิ่งใดโผล่ออกมาบ้าง
ระวังตัวไว้หน่อยย่อมดีกว่า
แม้ยามนี้นางจะมีบุญกุศลหนาแน่นอยู่พอควร ทว่าไม่รู้ว่าเป็นความรู้สึกลวงไปเองหรือไม่ นางมักรู้สึกว่าแม้ตนจะมีบุญกุศล แต่ยิ่งเข้าใกล้ภูเขาไตรวิสุทธิ์มากเท่าใด หัวใจของนางก็ยิ่งหวั่นไหวชอบกล
พานอวิ๋นเคาะโต๊ะคิดเงิน เร่งเร้าลูกจ้างด้านใน “เร็วเข้า เร็วเข้า แค่เศษเงินสองก้อน แลกเป็นอีแปะแค่นี้ต้องใช้เวลานานขนาดนี้เลยหรือ”
ลูกจ้างเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม “ใกล้แล้วขอรับ ใกล้แล้วขอรับ ท่านดูนี่คือน้ำหนักเงินของท่าน ทั้งหมดสามตำลึงสองเฉียนหกเฟิน วันนี้อัตราแลกเปลี่ยนทองแดงกับเงินคือ 1,050 อีแปะต่อหนึ่งตำลึงเงิน...”
ลูกจ้างดีดลูกคิดเสียงดังกิกๆ พานอวิ๋นจึงกล่าวว่า “3,423 อีแปะ”
“3,423 อีแปะ...” ลูกจ้างเห็นนางบอกจำนวนเงินออกมาก่อนก้าวหนึ่ง ก็เงยหน้าขึ้นมองนางด้วยความประหลาดใจแวบหนึ่ง จากนั้นจึงนับอีแปะส่งให้นางด้วยท่าทีที่ว่องไวและนอบน้อมยิ่งขึ้น