ตอนที่ 271 รอกินของสำเร็จรูปกันหมด

คนของหมู่บ้านไหวฮวาย่อมไม่ยินยอม ทว่าพวกเขามีโรคร้ายประจำตัวของผู้ใหญ่ที่รักหน้าตา นั่นคือมีคำพูดใดไม่เอ่ยตรงๆ หากแต่ส่งสัญญาณเป็นนัยว่า “นี่อย่างไรเสียก็เป็นสองหมู่บ้าน เฉินซิ่วไฉพวกเจ้าก็ไม่ยินยอมรวมหมู่บ้าน เอาเงินมาวางไว้ใช้ร่วมกันที่เดียวคงไม่ดีกระมัง”

เฉินซิ่วไฉตรงไปตรงมากว่า “เงินก้อนนี้มอบให้พวกเด็กๆ นอกจากกินอยู่สวมใส่แล้ว ที่สำคัญยิ่งกว่าคือใช้เพื่อร่ำเรียนเขียนอ่านและฝึกฝนวรยุทธ์ นักพรตน้อยพานและนักพรตซานจู๋มอบเงินก้อนนี้ให้ มิสู้กล่าวว่าเป็นเพื่อให้พวกเด็กๆ ร่ำเรียนวิชาหาเลี้ยงชีพในภายภาคหน้า สามารถยืนหยัดอย่างพึ่งพาตนเองได้ระหว่างฟ้าดิน มากกว่าจะกล่าวว่าเพื่อให้ไปล้างแค้น”

“เอาเงินวางไว้ที่ข้า ข้าสามารถรับประกันได้ว่าเงินทุกตำลึงจะใช้ไปกับตัวเด็กๆ ถึงขั้นที่ข้าสามารถดูแลพวกเขาแต่ละคนได้อย่างเป็นธรรมและเที่ยงตรง ต่อให้เป็นเด็กที่ไม่เหมาะสมกับการร่ำเรียนและฝึกฝนวรยุทธ์ ข้าก็จะหาลู่ทางให้พวกเขาได้เรียนรู้ทักษะแขนงอื่น”

สีหน้าของหลิวโหย่วดูไม่น่ามอง เอ่ยซักถามว่า “วาจานี้ของเฉินซิ่วไฉหมายความว่า พวกเราจะโลภเอาเงินของเด็กๆ เหล่านี้ ไม่ยอมใช้เงินกับตัวพวกเขารึ”