ตอนที่ 268 ผู้รอดชีวิต

“เช่นนั้นข้าก็คือผู้นำพันธมิตรหลินแห่งพันธมิตรยุทธจักร” ทันใดนั้น หัวกลมเล็กๆ หัวหนึ่งก็โผล่ขึ้นมาจากระหว่างเด็กทั้งสอง สูงถึงเพียงเอวของเด็กทั้งสองคนเท่านั้น ดูแล้วอายุราวสองสามขวบ เขาก็เท้าสะเอวแหงนหน้ามองฟ้าหัวเราะ “ฮ่าๆๆ” ออกมาแปดเสียงเช่นกัน

มีเพียงแปดเสียงจริงๆ พานอวิ๋นลอบนับดูอย่างละเอียดแล้ว

นางมองเด็กทั้งสามคนอย่างเงียบงันพลางเอ่ยถาม “ผู้ใดสอนให้พวกเจ้าหัวเราะเช่นนี้กัน”

เด็กคนโตถามด้วยสีหน้าจริงจัง “เจ้ากลัวแล้วหรือไม่เล่า”

พานอวิ๋น “ไม่ ข้าอยากทุบตีพวกเจ้ามากกว่า”

พานอวิ๋นยัดต้นข้าวที่ถอนมาใส่มือเมี่ยวเจิน เลิกแขนเสื้อขึ้นแล้วปรี่เข้าไปทุบตี “พูดจาดีๆ ไม่เป็นหรืออย่างไร พูดจาดีๆ ไม่เป็นหรือ”

เด็กทั้งสามคนร้องโอดครวญราวผีคร่ำครวญหมาป่าหอน พลางออกแรงเตะต่อยพานอวิ๋น ทว่าขาที่เตะออกไปกลับปะทะเข้ากับความว่างเปล่า มือที่ฟาดออกไปก็ตีไม่โดนนาง ยิ่งทำให้เด็กทั้งสามคับแค้นใจยิ่งขึ้น

พวกเขาเหนื่อยล้าจากการทุบตี พานอวิ๋นเองก็เหนื่อยล้าเช่นกัน ต่างฝ่ายจึงต่างหยุดมือ

ทว่าเด็กทั้งสามคนนอนแผ่อยู่บนพื้น ส่วนพานอวิ๋นยืนเท้าสะเอวอยู่