ตอนที่ 262 หน้ากากหลุด

พานอวิ๋นคิดว่า เพียงเพราะข้อนี้ เงินที่นางจะเก็บจากนายท่านหลิวก็ย่อมจะน้อยไม่ได้เด็ดขาด

แส้ปัดฝุ่นในมือของพานอวิ๋นสะบัดคราหนึ่ง ฟาดเผียะเข้าที่หน้าผากของหลิวเฮยตรงๆ “เจ้าทื่อ เป็นนักพรตผู้น้อยที่ต้องการพบนายท่านหลิว”

หลิวเฮยเจ็บหน้าผาก กำลังจะบันดาลโทสะ ทว่ายังไม่ทันได้มองรูปลักษณ์ของพานอวิ๋นให้ชัด ร่างของนางก็วูบไหว เงามายาสายหนึ่งผ่านข้างกายเขาไป ชั่วพริบตาก็ไปถึงระยะสิบก้าวด้านหลังเขาแล้ว

บรรดาชาวตำบลเห็นพานอวิ๋นไปอยู่ด้านหลังหลิวเฮยในชั่วพริบตา ต่างพากันเบิกตากว้างในทันใด

หลิวเฮยไม่ทันรู้ตัว เขารู้สึกเพียงว่ามีคนตรงหน้าอันตรธานหายไปกะทันหัน

เขากำลังงุนงงอยู่นั้น นักพรตน้อยที่อุ้มกระบี่ก็ถลึงตาใส่เขา “มัวยืนบื้ออะไรอยู่ ยังไม่รีบนำทางให้อาจารย์อาน้อยของข้าอีก”

“ข้า...”

เมี่ยวเหอชี้ไปทางด้านหลังของเขา

หลิวเฮยหันกลับไปมองแวบหนึ่ง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นมาในชั่วพริบตา

พานอวิ๋นก้าวเดินไปหลายก้าวแล้ว หันกลับมามอง “พวกเจ้ายังไม่รีบตามมาอีกหรือ”