ตอนที่ 261 ค่าบุญกุศลที่ไม่ตรงปกของโจรสลัดญี่ปุ่น

เสวียนเมี่ยวจ้องมองนางด้วยสีหน้าจริงจังพลางเอ่ยถาม “เมื่อครู่เจ้ากำลังทำอันใดอยู่ รู้หรือไม่ว่ายามนี้เจ้าดูราวกับศิลาบุญกุศลก้อนนั้นที่ศิษย์พี่ใหญ่พาเจ้าไปขุดกลับมา ผู้ใดพบเห็นล้วนอยากจะเข้ามากัดกินเจ้าสักคำเพื่อครอบครองเจ้าไว้เป็นของตนเองทั้งสิ้น!”

เมี่ยวเจินและเมี่ยวเหอขยับเข้าไปชิดพานอวิ๋น พลางกอดแขนของนางไว้แน่นแล้วกล่าว “อาจารย์อา พวกเราย่อมจะปกป้องอาจารย์อาน้อยให้ดีเจ้าค่ะ”

เสวียนเมี่ยวเหลือบมองคนทั้งสองแวบหนึ่งก่อนเอ่ย “เช็ดน้ำลายของพวกเจ้าออกเสียก่อนเถิด”

เมี่ยวเหอจึงยื่นมือไปปาดปาก เมี่ยวเจินกลับซุกศีรษะลงตรงซอกคอของพานอวิ๋นด้วยความขัดเขิน ผ่านไปครู่หนึ่งจึงเงยหน้าที่แดงก่ำขึ้นมากล่าว “อาจารย์อาสี่ ข้าเองก็มิทราบว่าเหตุใดวันนี้ถึงได้โปรดปรานอาจารย์อาน้อยเป็นพิเศษเจ้าค่ะ”

เถาจี้ “วันนี้ข้ามองศิษย์น้องหญิงเล็กก็รู้สึกว่านางว่าง่ายน่ารักเป็นพิเศษ ไม่น่ารำคาญเหมือนแต่ก่อนเลยสักนิด”

พานอวิ๋น “...ศิษย์พี่สามโปรดระวังวาจา ข้าเคยทำตัวน่ารำคาญตั้งแต่เมื่อใดกัน”

เสวียนเมี่ยวมองเมี่ยวเจินทีหนึ่ง แล้วมองเมี่ยวเหออีกทีหนึ่ง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “พวกเจ้าทั้งสองล้วนเป็นเด็กดีเช่นกัน”

เสวียนเมี่ยวหยิบยันต์เหลืองและตลับชาดออกมา