ตอนที่ 260 บุญกุศลมหาศาล

หวังเหวินนึกดูแคลนในใจ แม้เขาจะสนิทสนมกับหวังเจิ้น ทว่ากลับไม่คิดประจบสอพลอเรียกอีกฝ่ายว่าบิดาเฒ่า

ในใจเขาดูถูกหม่า ซุ่น แผ่นหลังจึงเหยียดตรงขึ้นเล็กน้อย แต่ปากกลับขานรับว่า “โปรดแจ้งซินแสหวัง ข้าจะตรวจสอบเรื่องขุมทรัพย์อย่างละเอียดแน่นอน”

หวังเหวินพาขุนนางตรวจการไปสองคน ส่วนหวังซานพากลุ่มองครักษ์เสื้อแพรไปหนึ่งขบวน คนทั้งกลุ่มไม่มีโอกาสได้กลับบ้านเลยแม้แต่น้อย รับคำสั่งแล้วก็มุ่งหน้าออกจากเมืองทันที

นี่ก็เป็นกฎเกณฑ์ของราชสำนักเช่นกัน เพื่อป้องกันไม่ให้เหล่าขุนนางติดต่อสื่อสารกับภายนอก ส่งข่าวสาร รับสินบน บลาบลาบลา...

นี่เป็นธรรมเนียมที่เฒ่าจูตั้งขึ้นมาโดยเฉพาะเพื่อป้องกันไม่ให้ขุนนางทุจริตรับสินบน ซื้อขายข่าวสาร

มิต้องกังวลว่าขุนนางเดินทางไกลแล้วจะไม่มีเงิน เพราะตลอดเส้นทางนี้พวกเขาไม่จำเป็นต้องใช้เงินเลย

อ้อ ตามที่เฒ่าจูคิดคาดเอาไว้มันเป็นเช่นนี้

ขุนนางพักที่ด่านพักม้า ฟรี

กินที่ด่านพักม้า ฟรี

เมื่อไปถึงท้องที่ ก็มีด่านพักม้าท้องถิ่นคอยต้อนรับ ขุนนางระดับใดพักห้องแบบไหน กินกับข้าวอะไร เขาล้วนจัดแจงเอาไว้ให้อย่างใส่ใจทั้งหมด