ตอนที่ 258 ปฏิเสธ

ชวีเล่อจึงเอี้ยวคอมามองนางแวบหนึ่ง เพียงแวบเดียวก็เบือนสายตาหนี แล้วหันไปมองเสวียนเมี่ยวตาละห้อยต่อ “ธรรมาจารย์เสวียนเมี่ยว ชาตินี้ข้าปักใจยอมรับท่านเป็นอาจารย์เพียงผู้เดียวเท่านั้น”

เสวียนเมี่ยวขมวดคิ้วแน่น ความอดทนใกล้จะถึงขีดจำกัด พานอวิ๋นเหลือบมองนางแวบหนึ่ง ครั้นเห็นนางรำคาญ ก็ถีบเข้ากลางอกชวีเล่ออย่างเฉียบขาดฉับไว แล้วโบกมือไล่อย่างไม่เกรงใจว่า “ไสหัวไปเสีย”

ไม่คิดพิจารณาทางสายที่สอง แล้วจะมาฝากตัวเป็นอาจารย์บ้าบออะไรกัน

คิดหรือว่าการเป็นศิษย์คนแรกของศิษย์พี่หญิงของนางมันเป็นกันได้ง่ายๆ

ชวีเล่อถูกถีบจนตัวลอย กระเด็นตกบนหาดทรายแถมยังกลิ้งหลุนๆ ไปสองตลบถึงได้หยุดลง

ทว่าเขาลูบอกตัวเองดู กลับไม่เจ็บเลยสักนิด

หลินชิงหยางรีบวิ่งเข้ามาประคองเขา “พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ท่านเป็นอย่างไรบ้าง”

ชวีเล่อปัดก้นลุกขึ้นมาจากหาดทราย ขมวดคิ้วพลางกล่าวว่า “ข้าไม่เป็นไร”

หลินชิงหยางบ่นอุบ “ท่านไปยั่วโมโหนางทำไมกัน นางร้ายกาจมากเลยนะ เปรียบได้กับจอมมารร้าย วรยุทธ์ก็สูง จิตใจยังเหี้ยมโหด ตอนที่พวกเราถูกขังอยู่ในซอยเล็กๆ นั่น นางไล่ฟันคนฉับๆ จนแทบคลั่งไปหมดแล้ว”

ชวีเล่อกล่าว “นางเก่งกาจถึงเพียงนี้เชียวรึ”