เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เสวียนเมี่ยวไปหาเฉาอวิ๋นฮ่วน แล้วกล่าวกับเขาตรงๆ ว่า “เรื่องนี้ควรถวายรายงานถึงพระกรรณ”
เฉาอวิ๋นฮ่วน “...ข้าหรือ ข้าเป็นเพียงขุนนางระดับเก้ารองเล็กๆ ข้าจะไปทำได้อย่างไร...”
“ข้าจะบอกเจินเหริน” เสวียนเมี่ยวเอ่ยขัดเขา น้ำเสียงขรึมลง “ปัญหาในหมิ่น เจ๋อ กั้น หลายปีมานี้ยิ่งมายิ่งมาก ยิ่งมายิ่งใหญ่โต การลักลอบค้าอาวุธทหาร โจรสลัดญี่ปุ่นแทรกซึมเข้าด้านใน โจรสลัดอาละวาด เรื่องพวกนี้ยังนับเป็นเรื่องเล็ก แต่หากแม้กระทั่งเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ฮ่องเต้ยังไม่ทรงทราบแม้แต่น้อย ไม่ทรงแก้ไข ปัญหาอื่นยังจะมีโอกาสให้ทรงล่วงรู้ได้อีกหรือ”
เฉาอวิ๋นฮ่วนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วกล่าว “แม้คำพูดจะเป็นเช่นนี้ แต่พวกข้าบำเพ็ญมรรค ไม่ควรเข้าไปแทรกแซงเรื่องทางโลกีย์วิสัยมากจนเกินไป”
“เช่นนั้นเหตุใดครานี้เจ้าจึงเข้าร่วมผูกพันธมิตรเล่า”