เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
คนที่ถูกเลือกให้ขึ้นเรือรบมาร่วมซุ่มโจมตี ย่อมไม่มีผู้ใดที่มีวรยุทธ์ย่ำแย่ แม้แต่ชวีเล่อที่สมองไม่ค่อยดี เขาก็ยังเป็นยอดฝีมือชั้นสาม ประเภทที่สามารถประมือกับหูจิ่งและซูอิงได้สักตั้ง
อีกทั้งเขายังพกพาความคิดที่จะสร้างชื่อเสียงเลื่องลือมา จึงกระตือรือร้นกว่าผู้ใด เรือยังไม่ทันเทียบใกล้ เขามองดูน่านน้ำตรงกลาง รู้สึกว่าตนเองสามารถเหินข้ามไปได้ ก็โผทะยานกายกระโดดข้ามไปทันที
เสวียนเมี่ยวและเถาจี้ล้วนช้ากว่าเขาไปก้าวหนึ่ง
ทั้งสองคนเหินข้ามไป ลงสู่ด้านหลังของพวกโจรสลัดญี่ปุ่นโดยตรง เสวียนเมี่ยวเอี้ยวตัวกวาดกระบี่ยาวรอบหนึ่ง โจรสลัดญี่ปุ่นสามคนที่หันกลับมาพุ่งเข้าใส่ก็ถูกเชือดลำคอพร้อมเพรียงกัน เบิกตากว้างล้มลงไปด้วยความเคียดแค้น
เถาจี้ใช้ปลายเท้าเกี่ยวคว้าดาบเล่มหนึ่งมาโดยตรง แล้วพุ่งเข้าเข่นฆ่าในฝูงชนเช่นกัน
ชาวยุทธภพต่างเหินขึ้นไปบนเรือจนหมดแล้ว เรือสองลำจึงค่อยๆ ประชิดเข้ามา ทหารทั้งหลายพาดกระดานเมฆาอย่างรวดเร็ว ถือดาบวิ่งข้ามไปอย่างว่องไว
เซวียเสาจึงเอ่ยกับสี่จินว่า “เจ้าอยู่ที่นี่ ระวังตัวให้ดีเล่า”
สี่จินไม่ยินยอมให้เซวียเสาข้ามไปคนเดียว รีบเอ่ยว่า “นายน้อย ข้าจะข้ามไปคุ้มครองท่านขอรับ”
เซวียเสากระโดดขึ้นบนกระดานเมฆาแล้ว ปลายเท้าแตะแผ่วเบา เพียงสองสามคราก็กระโดดข้ามไปได้ ปลีกเวลาตอบกลับมาประโยคหนึ่งว่า “เจ้าไม่ให้ข้าต้องคุ้มครองก็พอแล้ว”