เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ค่ายกลยันต์ ทำให้คนยุทธภพและโจรสลัดกลุ่มนี้ได้รู้ว่าการซุ่มโจมตีของเหล่านักพรตเต๋าเป็นเช่นไร
นั่นก็คือ อาศัยความเข้าใจในห้าธาตุโป๊ยก่วยของตน หลบอยู่ในที่มืดแล้วลอบแทงข้างหลังอย่างเงียบเชียบ
อย่าว่าแต่คนยุทธภพทั้งสามอย่างจางหนิง หูจิ่ง และซูอิงเลย แม้แต่อาซิ่นที่เป็นโจรสลัดแท้ๆ ยังอดเอ่ยไม่ได้ว่า “ลอบโจมตีข้างหลัง นี่มิใช่การกระทำของวิญญูชนกระมัง”
พานอวิ๋นกล่าวว่า “เจ้าที่เป็นโจรสลัดปล้นชิงบ้านเรือน ยังเรียกร้องคุณธรรมวิญญูชนกับตัวเองอีกหรือ”
อาซิ่นสะอึกไป เอ่ยเสียงเบาว่า “เช่นนั้นข้าก็ไม่เคยแทงข้างหลังผู้ใดมาก่อนนี่”
พานอวิ๋นย่อมไม่ตามใจเขา เอ่ยตรงๆ ว่า “เสแสร้ง ก่อนพวกเจ้าจะปล้นชิง เคยส่งจดหมายบอกเจ้าของบ้าน ระบุเวลาล่วงหน้าว่าจะไปปล้นหรืออย่างไร พวกเจ้าไม่เคยซุ่มโจมตีกองเรือในทะเลรึ มิใช่ว่าเอิกเกริก ถือคบเพลิงถืออาวุธเปิดเผยพุ่งเข้าไปลุยหรอกนะ”
อาซิ่นพลันไม่กล้าเอ่ยวาจา ใบหน้าทั้งร้อนรนทั้งอับอาย
พานอวิ๋นฮึ่มฮั่มกล่าวว่า “นี่ของข้าเรียกว่าการศึกไม่รังเกียจเล่ห์กล หากว่าด้วยความสัตย์ซื่อ ข้าเหนือกว่าพวกเจ้านัก กับซ่งเป่ย ข้ายังพูดคำไหนคำนั้นบอกปล่อยก็ปล่อย”