ตอนที่ 245 รั้งกองหนุนโจรสลัดญี่ปุ่นไว้

พานอวิ๋นตั้งโต๊ะบูชาทำพิธีบวงสรวงใหม่อีกครั้ง โปรยกระดาษเหลืองให้พวกมันไปไม่น้อย จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิสวด “คัมภีร์ไท่ซ่างโปรดทุกข์”

เมี่ยวเจินกับเมี่ยวเหอนั่งลงด้านหลังนาง จางเหวยเหลียงและคนอื่นๆ ก็ก้าวขึ้นมานั่งล้อมวงบนพื้น ต่างร่วมใจกันสวดท่อง “คัมภีร์ไท่ซ่างโปรดทุกข์” ในใจอย่างพร้อมเพรียง

แดนวิญญาณในตำหนักหนีหวาน แท่งทองบุญกุศลหดกลับไปแล้ว กลายกลับเป็นสภาพเมื่อครั้งแรกที่ยังไม่ได้เลื่อนขั้น ตรงปลายปรากฏตัวเลขขึ้นมาตัวหนึ่ง -5,200

“โปรดสรรพบาป ปลดเปลื้องสรรพเคราะห์ เลื่อนลอยข้ามสู่ต้นกำเนิดเซียน บริสุทธิ์ผุดผ่องตามธรรมชาติ ล้วนรับพลังแห่งมหามรรค เพื่อสยบเหล่ามารปีศาจ...”

หนึ่งอักษรหนึ่งวิญญาณ ล่องลอยเข้าสู่พงไพร ราวกับมีพลังวิเศษอันลึกลับสายหนึ่ง ชักนำจุดแสงวิญญาณที่ซ่อนเร้นอยู่ในโครงกระดูกออกมา...

ประกายแสงวิญญาณระยิบระยับราวกับฝูงหิ่งห้อยลอยออกมาจากกองหลุมศพ รวมตัวกันกลายเป็นแม่น้ำสีเงินสองสายที่พัวพันเข้าด้วยกัน

แม่น้ำสีเงินหมุนวน ค่อยๆ แปรเป็นวงกลม คล้ายดั่งห่วงแสงขนาดยักษ์แขวนลอยอยู่เหนือศีรษะของทุกคน

ยามที่ “คัมภีร์ไท่ซ่างโปรดทุกข์” สวดท่องลึกซึ้งยิ่งขึ้น ห่วงแสงที่รวมตัวจากจุดแสงวิญญาณก็ยิ่งลอยสูงขึ้นไปเรื่อยๆ...