ตอนที่ 238 การต่อสู้สิ้นสุด

จางเหวยเหลียงพุ่งพรวดเข้าไปในม่านหมอกหนา ช่างประจวบเหมาะนัก ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังซ่งเป่ยพอดี

จางเหวยเหลียงไม่ใช่สุภาพชนวิญญูชนอยู่แล้ว เมื่อจำซ่งเป่ยได้ก็เงื้อกระบี่แทงออกไปทันที

จู้จื่อซุ่นที่ยืนอยู่เยื้องไปทางด้านหน้าของซ่งเป่ยมีปฏิกิริยาไวกว่าซ่งเป่ย จึงกระตุกดึงซ่งเป่ยคราหนึ่งแล้วหมุนตัวกลับมาตอบโต้

เพลงยุทธ์ของจางเหวยเหลียงเป็นรูปแบบของภูเขามังกรพยัคฆ์อย่างชัดเจน แผ่นยันต์อาคมและวรยุทธ์ประดังซัดออกมาไม่ขาดสาย กดดันจนจู้จื่อซุ่นขยับไม้ขยับมือแทบไม่ทัน โกรธแค้นจนจู้จื่อซุ่นร้องตะโกนลั่น “ไอ้นักพรตเต๋าบัดซบแห่งภูเขามังกรพยัคฆ์อีกแล้ว ข้าจะฆ่าพวกเจ้าเสียให้หมด อ๊ากกก...”

เมื่อจางเหวยเหลียงได้ยิน ก็ยิ่งซัดแผ่นยันต์อาคมใส่ตึงตังโครมคราม มีทั้งระเบิด มีทั้งจุดเพลิง ทั้งยังมีก่อกำเนิดวายุ ไม่ว่าจะเป็นแผ่นยันต์อาคมชนิดใดล้วนมีทั้งสิ้น ที่สำคัญคือแผ่นยันต์อาคมที่เขาขว้างออกไปหาได้ปาอย่างไร้ทิศทางไม่ ทว่าส่งเสริมเกื้อหนุนซึ่งกันและกันอย่างยิ่ง เพิ่มพูนอานุภาพซ้อนทับเป็นชั้นๆ ทำให้จู้จื่อซุ่นซวนเซตกต่ำอย่างยิ่ง ซ้ำยังตอบโต้ไม่ได้เลย

พานอวิ๋นที่ร่อนกลับลงสู่พื้นดินอีกคราแลเห็นเข้า ความคิดก็พลันกระจ่าง ร้องตะโกนขึ้นว่า “ซื่อสุ่ย อู่หั่ว!”