ตอนที่ 237 แลกเปลี่ยนตัวประกัน

จู้จื่อซุ่นชะงักงันไปชั่วครู่ก่อนเอ่ยถาม “เจ้าหมายความว่าอย่างไร ไม่ใช่เผ่าพันธุ์เราอันใดกัน”

“เจ้าไม่รู้หรอกหรือ” พานอวิ๋นจ้องเขม็งไปยังจู้จื่อซุ่นพลางกล่าว “ซ่งเป่ยเป็นชาวญี่ปุ่นน่ะสิ”

จู้จื่อซุ่นปฏิเสธไปโดยไม่รู้ตัว “เป็นไปไม่ได้!”

ซ่งเป่ยเองก็หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ เอ่ยอย่างเดือดดาลว่า “ถูกแล้ว ซานจู๋ เจ้าคิดจะฆ่าข้า คิดจะชิงของของข้าก็จงพูดมาตรงๆ เหตุใดต้องมาสวมหมวกใบใหญ่เช่นนี้ให้ข้าด้วย”

พานอวิ๋น “เช่นนั้นหรือ ความจริงมีวิธีที่ตรงไปตรงมาอยู่ ตอนนี้ข้าจะจับเจ้าแก้ผ้า ดูว่าเสื้อชั้นในกางเกงชั้นในที่เจ้าสวมอยู่ข้างในเป็นอย่างไร ก็จะรู้แล้วว่าเจ้าเป็นคนหรือเป็นผี”

ซ่งเป่ยอึ้งไปครู่หนึ่งแล้วสีหน้าพลันเขียวคล้ำ แววตาลุกเป็นไฟ “เจ้ากล้าหรือ!”

พานอวิ๋น “ลองดูไม่ก็รู้แล้วหรือ”

กล่าวจบ พลังปฐมก็สะบั้นเข็มขัดของซ่งเป่ยจนขาด เสื้อผ้าบนร่างของเขาพลันหลุดลุ่ยออกทันที

เขาเกร็งจนกลั้นลมหายใจ เกร็งจนแขม่วท้องแน่น ครั้นพานอวิ๋นกำลังจะลงมือ หมอกสีขาวก็พลันร่นถอยไปอย่างรวดเร็วราวกับพบเจอคู่อริตามธรรมชาติ...