ตอนที่ 236 ถูกจับ

เมี่ยวเจิน: “...”

ผู้คนที่อยู่ในค่ายกลล้วนสัมผัสได้ถึงความสั่นไหววูบหนึ่งตรงหน้า หลายคนดีใจเป็นล้นพ้น โดยไม่ต้องรอให้จู้จื่อซุ่นเอ่ยปาก หูจิ่งและเหล่าองครักษ์คนอื่นๆ ก็กระหน่ำโจมตีไปยังตำแหน่งที่จู้จื่อซุ่นเพิ่งโจมตีไปทันที

เสียงกร๊อบดังขึ้น ทุกคนล้วนได้ยินถนัดหู ตรงหน้าเกิดการสั่นไหวอีกระลอก พลันพร่ามัวไปวูบหนึ่ง ถนนหนทางที่ขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขาอีกครา เงาต้นไม้สองข้างทางผุดขึ้นมา ใต้ต้นไม้คือกองเนินหลุมศพและกระดูกขาวที่พวกเขาคุ้นเคย

หลายคนต่างรู้ดีว่า พวกเขาหลุดพ้นออกมาจากผีลวงทางแล้ว

จู้จื่อซุ่นหัวเราะร่าขึ้นมา

สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจระคนยินดีก็คือ หมอกหนากำลังเบาบางลงอย่างช้าๆ เส้นทางข้างหน้าปรากฏเลือนรางขึ้นตรงหน้า ทัศนวิสัยเริ่มกระจ่างชัดขึ้นเรื่อยๆ

จู้จื่อซุ่นหันกลับไปมองหาขบวนรถ ก็เห็นขบวนรถถูกกลุ่มหมอกอันหนาทึบห่อหุ้มไว้ พวกเขาไม่อาจมองเห็นผู้คนได้ชัดเจนแม้แต่น้อย ด้านในมีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมไม่ขาดสาย

สีหน้าของทุกคนพลันเปลี่ยนไป จู้จื่อซุ่นและหูจิ่งสบตากันแวบหนึ่ง คิดจะรุดหน้าไปช่วยคนทันที เมี่ยวเจินขวางพวกเขาไว้ทันควันแล้วเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “พวกท่านไม่สังเกตเห็นหรืออย่างไร หมอกทั้งหมดล้วนหลั่งไหลพวยพุ่งมาทางนี้ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นความอาฆาตหยิน”