ตอนที่ 235 ฉีกหน้ากัน

พานอวิ๋นขมวดคิ้ว กำลังจะเอ่ยปากว่าไม่ใช่ ทว่าคนขับรถม้าสองคนกลับหันไปตะโกนลั่นใส่ข้างหน้าเสียแล้ว “ทหารทางการมาแล้ว มีศัต—”

คนขับรถม้าคนหนึ่งถึงกับคว้านกหวีดที่คอขึ้นมาเป่าอย่างแรงในทันที

เสียงนกหวีดแหลมคม กังวานไปทั่วผืนฟ้าปฐพีแห่งนี้ในชั่วพริบตา

หมอกหนาทึบ ระหว่างเรือหมากรุกกับเรือหมากรุกยังต้องเว้นระยะห่างพอสมควร ดังนั้นเรือหมากรุกคันหน้าจึงไม่รู้เลยว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นด้านหลัง

ทว่าพอเสียงนกหวีดดังขึ้น องครักษ์ทุกคนไม่ว่าจะเป็นชุดเทาหรือชุดน้ำเงิน ต่างก็ชักดาบออกมาดังควับทันที แล้ววิ่งกรูไปยังทิศทางที่เสียงนกหวีดดังขึ้น

เพราะหมอกหนา อีกทั้งหลังจากเห็นเลือด ความเข้มข้นทั้งหมดก็พลุ่งพล่านมายังที่แห่งนี้ ระยะการมองเห็นต่ำจนเหลือเพียงสองเมตร เกินสองเมตรพวกเขากระทั่งเงาคนก็ยังมองไม่เห็น ดังนั้นยามวิ่งจึงชนกันเองอยู่บ่อยครั้ง

พานอวิ๋นได้ยินเสียงฝีเท้า จึงหันกลับไปเอ่ยกับคนทั้งเก้าที่ยังคงดึงเชือกอยู่ “พวกเจ้ารีบหนีไปเถิด หนีไปตามทิศทางที่มา”

คนทั้งเก้าหันกลับไปมอง ก็ยังคงเป็นหมอกหนาทึบ จึงอดรู้สึกหวาดกลัวในใจไม่ได้