ตอนที่ 233 เข้าใจผิด เข้าใจผิดแล้ว

ความเร็วของพานอวิ๋นรวดเร็วยิ่ง ทว่าความเร็วของพานเสี่ยวเฮยยิ่งรวดเร็วกว่า ตอนที่ซ่งเป่ยยกมือขึ้นปัดป้องก็ขัดขวางไม่ทันการเสียแล้ว ใบหน้าถูกข่วนจนขาด แม้แต่แขนก็ถูกข่วนจนเป็นแผลเช่นกัน

โทสะพลันพลุ่งพล่านขึ้นมา ห้านิ้วงอเป็นกรงเล็บหมายจะคว้าจับแมวดำ พานอวิ๋นกลับก้าวพรวดเข้าขวาง ทั้งสองปะทะกันไปมาสามกระบวนท่า มือของพานอวิ๋นงอเป็นกรงเล็บ บีบเข้าที่ลำคอของซ่งเป่ยหมับ คิดจะทำให้เขาหมดสติลง ทว่าจู่ๆ ก็มีเสียงแหวกฝ่าอากาศสายหนึ่งดังขึ้นมา...

พานอวิ๋นเหลียวกลับไปมอง เมี่ยวเจินกับเมี่ยวเหอทะยานร่างขึ้นไปแล้ว คนหนึ่งขวางหูจิ่ง อีกคนหนึ่งขวางซูอิง ขณะที่ทั้งสี่คนแยกย้ายกันออกไปสองข้าง จู้จื่อซุ่นก็เหินเวหาทะยานตรงมาจากตรงกลาง ซัดฝ่ามือเดียวลงมายังพานอวิ๋นทันที

พานอวิ๋นแทบไม่ต้องคิด บีบคอซ่งเป่ยแล้วพลิกกายในชั่วพริบตา