ตอนที่ 230 สิ่งที่ซ่อนในรถ

ราตรีเริ่มลึก ค่ายพักค่อยๆ สงบลง พานอวิ๋นโคจรโจวเทียนน้อยไปสามรอบ ผนวกกับกินยารักษาเข้าไป อาการบาดเจ็บที่นางลงมือตบตัวเองก็หายดีไปเจ็ดแปดส่วน

นางจึงเอนกายนอนหลับเช่นกัน

นางรู้สึกว่าตนเองเพิ่งจะหลับตาลง นาฬิกาที่นางตั้งเวลาไว้กับร่างกายก็ปลุกให้ตื่น นางลืมตาขึ้นมา แสงอัคคีริบหรี่ลงแล้ว

พานอวิ๋นหยิบท่อนฟืนสองสามท่อนโยนใส่กองไฟอย่างเป็นธรรมชาติ เขี่ยไปมาเล็กน้อยให้กองไฟลุกโชนขึ้นมาใหม่

นางมองไปยังทิศทางของพานเสี่ยวเฮย 【ไปเถอะ】

พานเสี่ยวเฮยลุกขึ้นยืน สะบัดใบไม้แห้งบนตัว แล้วก้าวไปข้างหน้าอย่างเงียบเชียบระยะหนึ่ง ครั้นมีสายตาจับจ้องมา มันก็ปีนขึ้นต้นไม้อย่างแคล่วคล่อง ซ่อนกายแมวทั้งร่างไว้ท่ามกลางกิ่งใบ

หูจิ่งเห็นหางแมวที่แวบผ่านไปตามกิ่งไม้ เมื่อเห็นมันหมอบนิ่งอยู่บนต้นไม้แล้ว จึงได้ถอนสายตากลับมา

นั่นคือแมวของพานอวิ๋น หูจิ่งจึงคอยจับตาดูโดยไม่รู้ตัว

เขามองไปทางพานอวิ๋น ถึงได้พบว่าพานอวิ๋นลุกขึ้นมาแล้วจริงๆ กำลังเติมฟืนใส่กองไฟอยู่