ตอนที่ 228 เสแสร้ง

ซ่งเป่ยดูไม่ออกว่าพานอวิ๋นกำลังแสดงละคร ทว่าเขาก็มองออกว่าจู้จื่อซุ่นบาดเจ็บสาหัสกว่า

แววตาของซ่งเป่ยไหววูบ สะกดโทสะในใจไว้แล้วหันไปสั่งความว่า “รีบไปเชิญหมอจ้าวมาดูอาการนักพรตซานจู๋เร็วเข้า”

จู้จื่อซุ่นนั่งขัดสมาธิโคจรพลังรักษาอาการบาดเจ็บไปแล้ว เขาก็ได้ยินเช่นกันแต่หาได้ใส่ใจไม่ ด้วยคิดว่าพานอวิ๋นบาดเจ็บหนักกว่าตน

ทว่าหูจิ่งและซูอิงที่ยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ด้านข้างกลับมีจิตสำนึกว่า วรยุทธ์ของพานอวิ๋นยังเหนือกว่าจู้จื่อซุ่น นางบาดเจ็บเบากว่าเขา

แต่ยามนี้ซ่งเป่ยกลับให้หมอจ้าวไปดูพานอวิ๋นก่อนเป็นอันดับแรก...

หูจิ่งและซูอิงสบตากันแวบหนึ่ง ในใจต่างรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง

นี่เป็นครั้งที่สามที่พวกเขาร่วมมือกับซ่งเป่ย คุมตัวส่งของให้เขา สองครั้งก่อนหน้าร่วมมือกันด้วยดี พวกเขารู้สึกว่าซ่งเป่ยมือเติบอีกทั้งยังมีคุณธรรมน้ำมิตร จัดอยู่ในจำพวกที่เห็นคุณค่าน้ำใจไมตรี

ทว่าพอดูตอนนี้แล้ว ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ใจกว้างดั่งที่พวกเขาคิด และยิ่งไม่ได้เห็นแก่น้ำใจปานนั้น

พวกเขาสองคนเพียงร่วมเดินทางกับเขาไปสองเที่ยว แต่จู้จื่อซุ่นกลับเป็นสหายร่วมงานเก่าแก่ ได้ยินว่าพวกเขาร่วมมือกันมาหลายปีแล้ว