ตอนที่ 225 แอบฟัง

ผู่หมิ่นเองก็พูดไม่ออกเช่นกัน ขนธัญพืชเข้าเมือง 10 กระสอบต้องส่งมอบถึง 6 กระสอบ ไม่ว่าจะที่แห่งใด ล้วนไม่มีหลักการเช่นนี้ทั้งนั้น

พานอวิ๋นแค่นเสียงฮึ โบกมือกล่าวว่า “พวกเราไป!”

เมี่ยวเจินกับเมี่ยวเหอจึงก้าวไปข้างหน้ารับของขอขมาในมือของคนทั้งสาม เรียกพานเสี่ยวเฮยแล้วเดินจากไป

พานเสี่ยวเฮยเบิกตากลมโตมองคนทั้งสามแวบหนึ่ง ก่อนจะผลุบกายวิ่งตามพวกพานอวิ๋นทั้งสามไปอย่างรวดเร็ว

พวกนางเข้าสู่โรงเตี๊ยมผิงอันทางประตูข้าง นอกจากคนเฝ้าประตูที่ดูแลประตูข้างแล้ว ก็ไม่พบเจอผู้ใดอีก

ขึ้นไปถึงชั้นสองเลี้ยวตรงหัวมุมเดินไปไม่ไกลก็คือห้องพักของพวกนาง

พอเข้าห้อง พานอวิ๋นก็สะบัดมือ ตะเกียงและเทียนในห้องพลันสว่างขึ้นในชั่วพริบตา เมี่ยวเจินกับเมี่ยวเหอวางสิ่งของในอ้อมแขนลง จากนั้นจึงก้มมองชุดนักพรตบนร่างตน เอ่ยอย่างเสียดายว่า “เลือดมากเกินไป เกรงว่าจะซักไม่ออก”

พานอวิ๋นมองแวบหนึ่งแล้วกล่าวว่า “เปลี่ยนออกมาก่อน ข้าจะไปหาน้ำส้มสายชูขาวสักหน่อย ประเดี๋ยวเทลงกะละมังแช่เอาไว้”

เมี่ยวเจินกับเมี่ยวเหอตอบรับ บนร่างของทั้งสามคนเปื้อนเลือดไม่น้อย แม้จะเปลี่ยนเสื้อผ้าออกก็ไม่อาจขจัดกลิ่นคาวเลือดได้ ทั้งสามจึงถือโอกาสสระผมไปด้วยเสียเลย