ตอนที่ 224 ช่วยชีวิตรอด

หนึ่งเค่อให้หลัง หมอตำแยก็เอ่ยอย่างยินดี “คลอดออกมาแล้ว คลอดออกมาแล้ว!”

ทว่าน้ำเสียงกลับแผ่วลงอย่างรวดเร็ว “ไอ้หยา ใบหน้าเด็กเขียวคล้ำแล้ว”

เมี่ยวเหอก็ตระหนกอยู่บ้าง รีบหันไปมองพานอวิ๋น “อาจารย์อาน้อย...”

มือของพานอวิ๋นยังคงทาบอยู่บนร่างของเสี่ยวเหลียน แม้เด็กจะคลอดออกมาแล้ว แต่อาการของนางกลับไม่อาจนับว่าดีนัก จำต้องใช้พลังปฐมของนางช่วยห้ามเลือดและรักษาความมีชีวิตชีวาไว้

นางคาดไม่ถึงว่าการช่วยคนจะต้องสิ้นเปลืองพลังปฐมมากมายเพียงนี้ แค่ประคองพลังชีวิตไว้เพียงเสี้ยวเดียว ก็ต้องใช้พลังปฐมก้อนใหญ่เสียแล้ว

ทั้งที่ยามทำลายล้างใช้เพียงพลังปฐมสายเดียวก็พอ ทว่ายามค้ำจุน กลับต้องการพลังปฐมหล่อเลี้ยงอย่างไม่ขาดสาย

นางชำเลืองมองเด็กแวบหนึ่งแล้วเอ่ย “พานางมาตรงนี้ให้ข้าดู”

เมี่ยวเหอลนลาน ทว่าหมอตำแยกลับไม่ลนลาน รีบง้างปากเด็กออก กวาดสิ่งสกปรกในปากและจมูกของนางออกจนหมด จากนั้นจับห้อยหัวแล้วตบลงบนฝ่าเท้านางอย่างแรง

ตบไปสองสามทีทารกก็ไร้การตอบสนอง นางจึงอุ้มเด็กส่งให้พานอวิ๋นดู

พานอวิ๋นจดจ่อสองทางพร้อมกัน พลังปฐมสายหนึ่งมุดเข้าไปในร่างของเด็ก กระตุ้นหัวใจดวงน้อยของนาง