ตอนที่ 222 กระแสลับปั่นป่วน

“ไม่มี แต่ข้ารู้สึกได้” ซ่งเป่ยปลดถุงหอมที่เอวลงมา เทเศษหินด้านในออกมาพลางเอ่ย “หินก้อนนี้ไม่เหมือนหินผุกร่อนทั่วไป กลับคล้ายถูกคนใช้กำลังภายในเจาะทะลวงจนเกิดเป็นรูพรุนเหล่านี้ เนื้อหินก้อนนี้มิเหมือนหินผุกร่อนเลยแม้แต่น้อย”

ชายหนุ่มก้าวขึ้นหน้าเพ่งมองอย่างละเอียด ขมวดคิ้ว “คนผู้นี้มีปัญหาทางจิตกระมัง ว่างถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

“นี่คือนักพรตซานจู๋มอบให้ข้า ตอนนั้นข้าเห็นกับตาว่านางเก็บหินก้อนนี้ขึ้นมาจากพื้น” ซ่งเป่ยเอ่ย “แม้แต่ข้ายังทำมิได้ แสดงให้เห็นว่าวรยุทธ์ของนางสูงส่งเพียงใด”

มุมปากของซ่งเป่ยยกยิ้มเล็กน้อยพลางเอ่ย “วรยุทธ์สูงส่ง อายุน้อย จิตใจซื่อตรงหลอกง่าย นอกจากชอบเงินและเรียกร้องราคาสูงไปบ้างก็ไม่มีข้อเสียอื่นใดแล้ว ผู้ใดจะปฏิเสธมือสังหารรับจ้างเช่นนี้ได้เล่า”

ชายหนุ่มพลิกดูหินในมือไปมา ครุ่นคิดแล้วเอ่ย “ที่พูดมาก็ไม่ผิด ทว่าดูจากการกระทำยามนางเข้าเมืองแล้ว คนผู้นี้อารมณ์ดุร้าย เกรงว่าจะมิยอมทนกระมัง”

ซ่งเป่ยไม่ใส่ใจ “อัจฉริยะนี่นา ย่อมโอหังเป็นธรรมดา หากข้ามีวรยุทธ์เช่นนี้ในวัยเดียวกับนาง ข้าก็ย่อมโอหัง ทหารชั้นต่ำเฝ้าประตูเมืองตัวกระจ้อยร่อย มีหรือจะยอมให้พวกมันมารังแก”