ตอนที่ 221 ถูกจ้าง

มีคนเลี้ยงข้าว ไม่กินก็โง่เต็มที

พานอวิ๋นเอ่ยกับแดนวิญญาณในใจ “พาเมี่ยวเหอกลับมา ที่โรงเตี๊ยมมีมื้อใหญ่ให้กิน!”

แมวดำที่กำลังอ้าปากรับลูกชิ้นที่เมี่ยวเหอป้อนมาไม่สนใจไยดีนาง

เมี่ยวเหอป้อนพานเสี่ยวเฮยไปหนึ่งลูก ก็ยัดลูกชิ้นที่เหลืออีกสองลูกเข้าปากตัวเอง นางหรี่ตาลงอย่างเปี่ยมสุข พลางเอ่ยกับพานเสี่ยวเฮย “ลูกชิ้นปลานี้อร่อยดีจริงๆ เพียงแต่เล็กไปหน่อย หากใหญ่เท่าลูกชิ้นเนื้อที่พวกเราทำตอนปีใหม่ก็คงดีหรอก”

พานเสี่ยวเฮยก้มหน้ารับรสอย่างละเอียด ในใจพึมพำ 【พวกลูกชิ้นเนื้อที่พวกเจ้าทำ แทบอยากจะเทแป้งหมี่ลงไปทั้งกะละมัง ลูกชิ้นที่ทำออกมามันจะไปอร่อยสักแค่ไหนเชียว】

เมี่ยวเหอไม่ได้ยินเสียงในใจของพานเสี่ยวเฮย ทว่าพานอวิ๋นในโรงเตี๊ยมกลับได้ยิน ยามนี้นางกับเมี่ยวเจินเดินตามการเชื้อเชิญของซ่งเป่ยเข้าไปในห้องส่วนตัวแล้ว นางจึงเอ่ยในใจ 【พวกเจ้ากำลังกินลูกชิ้นอยู่รึ ได้ยินว่าลูกชิ้นปลาและลูกชิ้นกุ้งของโรงเตี๊ยมผิงอันเป็นเลิศอันดับหนึ่งในอำเภอหนานอันเชียวนะ】

พานเสี่ยวเฮยกินลูกชิ้นหมด ก็ร้องเหมียวๆๆ ใส่เมี่ยวเหอ