ตอนที่ 215 กลับคำ

พานอวิ๋นยืดแผ่นหลังตรงเดินกลับมาที่ห้อง เมี่ยวเหออุ้มแมวไว้ในอ้อมอก พอผ่านเข้าประตูก็รีบลงกลอนทันที

ประตูเพิ่งจะปิดลง หัวทั้งสามก็สุมเข้าหากันในชั่วพริบตา “เร็วเข้าๆๆ เอาออกมาดูหน่อย ข้าโตมาป่านนี้เพิ่งเคยเห็นทองแท่งเป็นครั้งแรกนี่แหละ”

เมี่ยวเจินหยิบออกมาทันที

ทองแท่งแต่ละแท่งกว้างประมาณสามนิ้วมือ สีทองอร่ามเรืองรอง แม้ประตูหน้าต่างจะปิดสนิท ก็ยังคงส่องประกายเจิดจ้าบาดตาคน

สองมือของพานอวิ๋นกุมทองแท่งไว้ข้างละแท่ง ลูบคลำจนหนำใจแล้วจึงวางลงด้วยความห่วงอาลัย ผลักไปให้เมี่ยวเจินพลางเอ่ยว่า “ลงบัญชีของอารามเต๋าไว้”

เมี่ยวเจินประหลาดใจ “นี่ล้วนเป็นสิ่งที่อาจารย์อาน้อยท่านหามาได้นะเจ้าคะ”

พานอวิ๋นขยิบตาให้นางทีหนึ่ง “ลงบัญชีอารามเต๋าไว้เถอะ” หากนางต้องการใช้จริงๆ ค่อยเบิกเอาก็สิ้นเรื่อง ศิษย์พี่ใหญ่กับเมี่ยวเจินยังจะไม่ยอมให้นางอีกรึ