เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
นายท่านหวงเห็นสิ่งของบนรายการพลันขมวดคิ้วแน่น “ไฉนถึงมีสิ่งของมากมายถึงเพียงนี้ แม้แต่นอแรดก็ยังมี...”
พานอวิ๋นเอ่ย “นี่ใช้สำหรับเปลี่ยนชะตา เพื่อรวบรวมบุญกุศลให้พวกเจ้าสองพ่อลูก”
“พวกเจ้าลดค่าเช่านาและภาระของชาวนาเช่าที่ดิน นี่ก็คือบุญกุศล มีบุญกุศลอยู่บ้าง รวมกับบาปกรรมที่ลดลง ย่อมสามารถค่อยๆ เปลี่ยนโชค และเปลี่ยนชะตาได้ในที่สุด ดังนั้นสิ่งของเหล่านี้จึงสำคัญยิ่ง”
พานอวิ๋นฉีกยิ้มให้เขาพลางเอ่ย “นายท่านหวง สิ่งของเหล่านี้ต้องซื้อหาอย่างดี มิเช่นนั้นบุญกุศลที่เจ้าทุ่มเททำไปมากมายกลับรวบรวมไว้ไม่ได้ มิสูญเปล่าหรอกหรือ”
ทั้งยังเอ่ยอีกว่า “กลไกสวรรค์บดบังได้เพียงชั่วคราว ไม่อาจบดบังได้ตลอดกาล ดังนั้นพวกเจ้าสร้างบาปกรรมให้น้อยลงจะดีที่สุด ข้าเองก็ไม่อยากเปลืองแรงทำให้ตระกูลเจ้ามากมายถึงเพียงนี้ แล้วผลตอบแทนที่พวกเจ้ามีให้ข้ากลับสั้นยิ่งนัก”
นายท่านหวงกังวลยิ่งนัก เอ่ยถามด้วยสีหน้าสับสนกระอักกระอ่วน “ผู้อาวุโสเซียน บุญกุศลที่ท่านได้ไปจากตระกูลข้าคือสิ่งใดหรือ”
เขากลัวยิ่งนักว่าพานอวิ๋นจะขโมยโชคชะตาของตระกูลเขาไป