เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ตอนที่เมี่ยวเจินกับเมี่ยวเหอซื้อของก็กะปริมาณเผื่อไว้สำหรับสามคนอยู่แล้ว ดังนั้นทุกคนจึงแบ่งไปคนละส่วน
ทั้งสามเก็บสัมภาระที่จำเป็นต้องพกติดตัวเข้าไปในมิติของตนเอง จากนั้นก็ใช้ห่อผ้าห่อเสื้อผ้าไว้สองชุดเพื่อตบตาคนอื่น
กระทั่งพ้นยามอู่ของวันรุ่งขึ้น ประกาศผลการสอบจึงถูกนำมาติดประกาศ
หลังการสอบรวม บนป้ายประกาศของนักศึกษาชั้นปีหนึ่ง ชื่อของพานอวิ๋นอยู่เป็นอันดับแรก
พานอวิ๋นอุ้มแมวยืนอยู่เบื้องหน้าฝูงชน เหล่าเพื่อนร่วมชั้นต่างมองนางด้วยความอิจฉาและเลื่อมใส
ความแตกต่างห่างชั้นกันเกินไปจนทุกคนไม่อาจบังเกิดอารมณ์ริษยาได้ด้วยซ้ำ
ส่วนพานอวิ๋นกลับลูบหัวแมวพลางทอดถอนใจ “น่าเสียดายที่ไม่มีใบแจ้งผลสอบแยกเดี่ยว แล้วก็ไม่มีของจำพวกกล้องถ่ายรูป ไม่อย่างนั้นอย่างไรเสียก็ต้องเอาผลสอบกลับไปที่ภูเขาไตรวิสุทธิ์ให้พวกศิษย์พี่ใหญ่ได้ดูสักหน่อย”
ผลการสอบของเมี่ยวเจินกับเมี่ยวเหอไล่เลี่ยกัน คนหนึ่งติดอันดับที่ห้า อีกคนหนึ่งอยู่อันดับที่เจ็ด
อีกทั้งนี่คืออันดับรวมทั้งหมด
มุมปากของพานอวิ๋นยกขึ้นเล็กน้อย หมุนตัวเอ่ยว่า “พวกเราไปกันเถอะ”