ตอนที่ 204 มะรืนนี้เหมาะแก่การหยุดพัก

เนื้อย่างมื้อนี้กินกันอย่างเบิกบานสำราญใจสุดขีด แม้แต่พานเสี่ยวเฮยก็ยังกินไปไม่น้อย

รอจนราตรีมาเยือน ประตูใหญ่ของเรือนฝานสี่ถึงได้เปิดออก หลี่เหวินอิงกับสามคนหนึ่งแมวจึงพากันเดินพุงกางออกจากประตู

มีเพียงซือเต้าที่มาส่งพวกเขาออกจากประตู จางหลิวเจินผู้นอบน้อมมีมารยาทมาโดยตลอดกลับมิได้ออกมาส่งคน

บรรดาผู้ที่คอยจับตาดูเรือนฝานสี่อยู่ในความมืดพลันผุดข้อสันนิษฐานขึ้นมากมายในชั่วพริบตา จางหลิวเจินอาการบาดเจ็บทรุดหนักลง หรือว่าดีขึ้นกันแน่

ความผันผวนของพลังวิญญาณก่อนหน้านี้เป็นเขาที่ก่อขึ้นมาหรือ

ยามนี้ไม่เห็นแม้แต่เงาคน หรือว่ายังคงปิดด่านเข้าฌานอยู่

หลี่เหวินอิงส่งคณะสามคนของพานอวิ๋นกลับถึงเรือนเฟิ่งชี ก็หันหลังลงเขาไปพบจางเจินเหรินผู้เป็นอาจารย์ของเขา ทว่าผ่านไปไม่นานก็แอบย่องกลับมายังตำหนักศึกษา แอบมุดเข้าไปในเรือนฝานสี่ จากนั้นก็มิได้ออกมาอีกเลย

“ยิ่งปิดยิ่งเปิดเผย ดูท่าอาการบาดเจ็บของจางหลิวเจินจะดีขึ้นแล้ว นี่พวกเขาคิดจะดึงสายตาพวกเราไปที่ตัวพานอวิ๋นงั้นหรือ หึ คิดว่าพวกเราเป็นคนโง่เขลารึอย่างไร พานอวิ๋นเพิ่งจะทะลวงผ่านไปได้ไม่นาน ตอนนี้จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะก่อให้เกิดการสั่นสะเทือนของปราณวิญญาณขึ้นมาอีก ดึงไปที่พานอวิ๋น มิสู้ดึงไปที่หลี่เหวินอิงเสียยังดีกว่า”