เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พานอวิ๋นดีใจยิ่งนัก “จริงหรือ”
หลี่เหวินอิง “...ฟังจากน้ำเสียงของเจ้า เจ้าดูอยากจะเหมือนเจ้าอารามหวังมากกว่าเสียอีก”
พานอวิ๋นมองเขาด้วยสายตาดูแคลน “เรื่องนี้ยังต้องคิดอีกหรือ ระหว่างศิษย์พี่ใหญ่กับศิษย์พี่หญิงสี่ของข้า คนทั่วไปย่อมต้องเลือกศิษย์พี่ใหญ่อยู่แล้วไม่ใช่หรือ นี่ต้องดูที่พลังอำนาจ ไม่ใช่ใบหน้า พวกที่ดูแต่หน้าน่ะช่างตื้นเขินนัก”
หลี่เหวินอิง “...”
เขาถามตรงๆ ว่า “แล้วเจ้ามาทำอะไรที่นี่”
พานอวิ๋นจึงหันไปมองจางหลิวเจิน
จางหลิวเจินจึงยิ้มพลางกล่าว “เขาอารมณ์ไม่ค่อยดี แต่มีความรู้กว้างขวาง เจ้าพบเจอเรื่องยากลำบากอันใด หรือมีข้อสงสัยในการบำเพ็ญหรือ”
“สมกับเป็นศิษย์พี่ใหญ่จริงๆ ข้ามีข้อสงสัยในการบำเพ็ญอยากจะขอคำชี้แนะอยู่พอดี” พานอวิ๋นกล่าว “เมื่อคืนข้าใช้พลังปฐมไปจนหมด เช้านี้จึงหิวเป็นพิเศษ ตอนไปตักข้าวจึงขอเพิ่มอีกหน่อย ท่านผู้อาวุโสที่ตักข้าวเลยบอกให้ข้ากินข้าวเสร็จแล้วมาที่เรือนฝานสี่สักรอบ”
พานอวิ๋นกล่าว “ข้าไม่รู้ว่าเหตุใดท่านผู้อาวุโสจึงให้ข้ามาที่เรือนฝานสี่ แต่ข้ารู้ว่าจะต้องเป็นปัญหาเรื่องการบำเพ็ญแน่นอน”