ตอนที่ 189 ล้มเหลวครั้งที่หนึ่ง

พานอวิ๋นเอ่ยว่าจะทำก็ลงมือทำทันที

หลังจากกะเวลาทำภารกิจซักผ้าเสร็จสิ้น นางก็กะเวลาเลิกเรียนอีก เลิกเรียนปุ๊บก็เผ่นแน่บไปยังหน่วยซักผ้า ย่องเงียบๆ ไปขโมยหยิบถังไม้ใบใหญ่สำหรับซักผ้าออกมาสองใบแล้ววิ่งแจ้นกลับเรือนเฟิ่งชี

พานอวิ๋นเช็ดถังไม้จนสะอาด ผึ่งลมจนแห้งแล้วก็เริ่มนำพู่กันและหมึกสำหรับวาดค่ายกลออกมา รวบรวมสมาธิชำระใจให้สงบแล้วจึงเริ่มวาดค่ายกลลงบนถังไม้

พลังปฐมหลั่งไหลสู่ปลายพู่กัน สื่อสารกับทงเทียนดินแล้วชักนำมันเข้าสู่ค่ายกลไปพร้อมกัน ตามการขยับเคลื่อนของปลายพู่กัน พลังปฐมรัดพันปราณวิญญาณ ฉุดดึงมันเข้าสู่ค่ายกล และถูกผนึกไว้ภายในเส้นสายของค่ายกลพร้อมกัน

พานอวิ๋นขยับกายเบาๆ วาดแผ่ขยายออกไปทีละน้อยๆ ตามตัวถัง รอกระทั่งจรดปลายพู่กันเส้นสุดท้าย นางยกพู่กันขึ้น แสงวิญญาณวาบผ่าน ค่ายกลสำเร็จ ถังไม้ทั้งใบแลดูแปลกตาไปไม่เหมือนเดิม มีแสงระยิบระยับพวยพุ่งประกาย

มุมปากของพานอวิ๋นยกขึ้นเล็กน้อย ชื่นชมตนเองครู่หนึ่งแล้วมองซ้ายแลขวา เห็นในลานบ้านไม่มีผู้ใดก็รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง ทำได้เพียงเอ่ยกับพานเสี่ยวเฮยว่า “คงมีแค่เจ้าแล้วที่ได้มาร่วมยินดีกับข้า เจ้าดูถังใบนี้ของข้าสิ แปลกไม่เหมือนใครใช่หรือไม่”