กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เมี่ยวเจิน “อาจารย์อาน้อยของข้าไม่ได้โกรธตั้งแต่แรกแล้ว”
เสวียนหลีกำลังจะผ่อนคลายลง ก็ได้ยินเมี่ยวเจินเอ่ยว่า “หากนางโกรธ มิใช่ว่ากำลังเอาความผิดของผู้อื่นมาลงโทษตนเองหรอกหรือ”
เสวียนหลี ...
เมี่ยวเจินก้มหน้าก้มตาซักเสื้อผ้าต่อไป
เสวียนหลีมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ยังคงเอ่ยถาม “พวกเจ้าโกรธข้ากันหมดแล้วใช่หรือไม่”
เมี่ยวเจินมีสีหน้างุนงง “พวกเราก็บอกแล้วว่าไม่โกรธ เหตุใดเจ้ายังเอาแต่ถามคำถามนี้อยู่อีกเล่า”
เสวียนหลี “คำพูดของพวกเจ้าไม่เห็นเหมือนคำที่คนไม่โกรธจะพูดออกมาเลย”
เมี่ยวเจินมีสีหน้าจริงจัง “แต่นี่คือเรื่องจริง”
เมี่ยวเหอที่อยู่ด้านข้างเอ่ยว่า “อาจารย์อาน้อยและศิษย์พี่หญิงของข้าเพียงแค่ตระหนักได้ว่าเจ้าไม่อาจเป็นสหายที่ดีของพวกเราได้ก็เท่านั้น หาได้โกรธเจ้าไม่”